22340 / 2012

Αριθμός απόφασης: 22340 /2012 (Αριθμός κατάθεσης αίτησης: 27262/01-07-2011) (Αριθμός κατάθεσης κύριας παρέμβασης: 40687/20-10-2011) ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΕΚΟΥΣΙΑΣ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑΣ
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τον Δικαστή Θεόδωρο Σταματόπουλο, Πάρεδρο Πρωτοδικείου, ο οποίος ορίσθηκε από την Πρόεδρο του Τριμελούς Συμβουλίου Διεύθυνσης του Πρωτοδικείου, και από τη Γραμματέα Μάρθα Σαγάνη.
ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του στις 29 Ιουνίου 2012, για να δικάσει τη με αριθμό κατάθεσης 27262/01-07-2011 αίτηση, αρχική δικάσιμος προς συζήτηση της οποίας ορίστηκε στις 21-10-2011, οπότε αναβλήθηκε για την παρούσα δικάσιμο, και τη με αριθμό κατάθεσης 40687/20-10-2011 κύρια παρέμβαση, με αντικείμενο την αναγνώριση και κήρυξη εκτελεστής αλλοδαπής διαιτητικής απόφασης.
ΑΓΓΟΥΣΑ-ΚΑΘ' ΗΣ Η ΚΥΡΙΑ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ: Η αλλοδαπή εταιρία με την επωνυμία «QINGDAO HORENDA International Trading Co.Ltd.», η οποία εδρεύει στην Κίνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία παραστάθηκε δια του πληρεξουσίου δικηγόρου Στυλιανού Γρηγορίου (Α.Μ./Δ.Σ.Α. 12269), ο οποίος κατέθεσε έγγραφες προτάσεις.
ΚΑΘ' ΗΣ Η ΑΙΤΗΣΗ - ΚΥΡΙΩΣ ΠΑΡΕΜΒΑΙΝΟΥΣΑ:

Η ομόρρυθμη εταιρία με την επωνυμία «-------------------------------», η οποία εδρεύει στη Θεσσαλονίκη και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία παραστάθηκε μετά του πληρεξουσίου δικηγόρου -------------------------------, ο οποίος κατέθεσε έγγραφες προτάσεις.
ΚΑΤΑ ΤΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ της υπόθεσης οι πληρεξούσιοι δικηγόροι των διαδίκων ζήτησαν να γίνουν δεκτά όσα αναγράφονται στις προτάσεις τους και στα πρακτικά δημόσιας συνεδρίασης.
ΑΟΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Σελ. 2η της υπ' αριθ^^ 92012 απόφασης του
Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης
Εισάγονται νομίμως προς συζήτηση ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου η με αριθμό κατάθεσης 27262/2011 αίτηση, αρχική δικάσιμος προς συζήτηση της οποίας ορίστηκε στις 21-10-2011, οπότε αναβλήθηκε με απλή σημείωση στο πινάκιο (άρθρ. 741, 241 παρ. 1 ΚΠολΔ) για τη δικάσιμο, που αναγράφεται στην αρχή της παρούσας, και η με αριθμό κατάθεσης 40687/2011 κύρια παρέμβαση, αμφότερες με αντικείμενο την αναγνώριση και κήρυξη εκτελεστής αλλοδαπής διαιτητικής απόφασης, οι οποίες πρέπει να συνεκδικαστούν, διότι υπάρχει μεταξύ τους προφανής συνάφεια, υπάγονται στην ίδια (εκούσια) διαδικασία, επιταχύνεται η διεξαγωγή της δίκης και επέρχεται μείωση των εξόδων (άρθρα 741 και 752 παρ. 1 σε συνδυασμό με 31 παρ. 1, 79 και 246 ΚΠολΔ).
Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 26 της Σύμβασης δικαστικής αρωγής Ελλάδας-Κίνας, που υπογράφτηκε στις 17-10-1994 και κυρώθηκε με το Ν. 2358/1995, «κάθε συμβαλλόμενο Μέρος θα αναγνωρίζει και θα εκτελεί τις διαιτητικές αποφάσεις, που εκδόθηκαν στο έδαφος του άλλου Συμβαλλόμενου Μέρους σχετικά με εμπορικές διαφορές, σύμφωνα με τη Σύμβαση για την Αναγνώριση και Εκτέλεση Αλλοδαπών Διαιτητικών Αποφάσεων, που υπογράφτηκε στη Νέα Υόρκη στις 10 Ιουνίου 1958. Εξάλλου, με τη Σύμβαση της Νέας Υόρκης της 10ης Ιουνίου 1958 "Περί αναγνωρίσεως και εκτελέσεως των Αλλοδαπών Διαιτητικών Αποφάσεων", που κυρώθηκε με το ν.δ. 4220/1961 και ισχύει από 14-10-1962, σύμφωνα με την από 01-08-1962 ανακοίνωση του Υπουργού Εξωτερικών (Φ.Ε.Κ 127 τεύχος Α'), και διατηρήθηκε σε ισχύ με το άρθρο 2 ΕισΝΚΠολΔ, αφενός έπαυσε από την ημεροχρονολογία αυτή να ισχύει η Σύμβαση της Γενεύης (Ν. 5030/1931) για την Ελλάδα, αφετέρου, εφόσον η αλλοδαπή διαιτητική απόφαση δεν καλύπτεται από διμερή σύμβαση, η ισχύς της οποίας κατά το άρθρο 7 παρ. 1 αυτής δεν θίγεται, και στο μέτρο που η Σύμβαση της Νέας Υόρκης από την ' κύρωση της αποτελεί εγχώριο νομοθετικό κείμενο υπερνομοθετικής ισχύος, που υπερισχύει κάθε αντίθετης διάταξης νόμου βάσει του άρθρου 28 πσρ.?*|"' του Συντάγματος, οι διατάξεις των άρθρων 903, 905 παρ. 1 και 906 ΚΠολΔ για την εκτέλεση των αλλοδαπών διαιτητικών αποφάσεων υποχωρούν και
Σελ. 3η της υπ' αριθ.•?Ρ 3492012 απόφασης του
Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης
υπερισχύουν εκείνες της Σύμβασης της Νέας Υόρκης, μεταξύ των χωρών που έχουν υπογράψει αυτήν ή έχουν προσχωρήσει σε αυτήν. Ειδικότερα, κατά το άρθρο 1 της προαναφερόμενης Σύμβασης της Ν. Υόρκης ως αλλοδαπές διαιτητικές αποφάσεις λογίζονται οι αλλοδαπές αποφάσεις, οι οποίες εκδόθηκαν στο έδαφος κράτους διάφορου από εκείνο, στο οποίο ζητείται η αναγνώριση, καθώς και εκείνες οι οποίες δεν θεωρούνται ως ημεδαπές στο κράτος, όπου ζητείται η αναγνώριση. Περαιτέρω, κατά το άρθρο 2 παρ. 1 και 2 της ως άνω Σύμβασης, κάθε συμβαλλόμενο κράτος αναγνωρίζει τη συμφωνία με την οποία τα μέρη υποχρεούνται να υποβάλλουν σε διαιτησία όλες ή ορισμένες διαφορές, οι οποίες ανεφύησαν ή θα μπορούσαν να αναφυούν μεταξύ τους, αναφορικά με τη συγκεκριμένη έννομη σχέση, συμβατική ή εξωσυμβατική, η οποία αναφέρεται σε θέμα, επιδεκτικό ρύθμισης με διαιτησία. Με τον όρο έγγραφη συμφωνία νοείται διαιτητική ρήτρα, που έχει περιληφθεί σε σύμβαση ή συνυποσχετικό, τα οποία υπογράφτηκαν από τα μέρη ή περιέχονται σε επιστολές ή τηλεγραφήματα, που έχουν ανταλλαγεί. Η κήρυξη της εκτελεστότητας των αλλοδαπών διαιτητικών αποφάσεων, βάσει της σύμβασης της Νέας Υόρκης, γίνεται αυτοδικαίως, εφόσον κατά το άρθρο 4 αυτής το ενδιαφερόμενο μέρος προσκομίζει ταυτόχρονα με την προς τούτο αίτηση το πρωτότυπο ή αντίγραφο της απόφασης, που έχει τις απαιτούμενες για την αυθεντικότητά του προϋποθέσεις, και της διαιτητικής συμφωνίας κατά τους όρους του πρωτοτύπου της απόφασης, μαζί με επικυρωμένη μετάφραση στη γλώσσα υποδοχής. Για την άρνηση του εκτελεστού της απόφασης από ημεδαπό δικαστήριο απαιτείται να ζητηθεί τούτο από τον αντίδικο και να αποδείξει τη συνδρομή μιας οπό τις αρνητικές προϋποθέσεις, που ορίζονται περιοριστικώς στο άρθρο 5 παρ. 1 της Σύμβασης: «Η αναγνώρισις και εκτέλεσις της αποφάσεως, δύναται να απορριφθή μόνον τη αιτήσει του Μέρους εναντίον του οποίου γίνεται επίκλησις ταύτης, εφόσον τούτο (το Μέρος) προσκομίζει εις την αρμόδιον αρχήν της χώρας, ένθα επιζητείται η αναγνώρισις και εκτέλεσις την απόδειξη ότι: α) τα εις την συμφωνία περί ης το άρθρον 2 Μέρη είχον, βάσει του επ' αυτών εφαρμοστέου δικαίου ανικανότητα τινά, ή ότι η εν λόγω συμφωνία δεν είναι έγκυρος βάσει
Σελ. 4η της υπ' αριθ.°Γ *J1 /2012 απόφασης του
Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης
του δικαίου εις το οποίον τα Μέρη την υπήγαγον, και εν ελλείψει ενδείξεως περί τούτου, βάσει του δικαίου της χώρας εν τη οποία εξεδόθη η απόφασης ή β) εκείνο εκ των Μερών, εναντίον του οποίου γίνεται επίκλησις της αποφάσεως δεν ήτο δεόντως πληροφορημένον περί του ορισμού του διαιτητού ή περί της διαδικασίας της διαιτησίας ή ότι του ήτο αδύνατον δι' άλλον τινά λόγον να ποιήσηται χρήσιν των εις την διάθεσίν του μέσων ή γ) η απόφασις αναφέρεται εις διαφοράν μη προβλεπομένην υπό του συνυποσχετικού, ή μη περιλαμβανομένη εις τας διατάξεις της διαιτητικής ρήτρας, ή ότι περιλαμβάνει αποφάσεις υπερβαινούσας τους όρους του συνυποσχετικού ή της διαιτητικής ρήτρας. Εν τούτοις, εάν αι διατάξεις της αποφάσεως, αι αναφερόμεναι εις θέματα άτινα υπεβλήθησαν εις την διαιτησίαν, δύνανται να αποχωρισθώσιν εκείνων αίτινες αναφέρονται εις θέματα μη υποβληθέντα εις την διαιτησίαν, αι πρώται δύνανται να αναγνωρισθούν και εκτελεσθούν ή δ) η συγκρότησις του διαιτητικού δικαστηρίου ή η διαιτητική διαδικασία δεν ήτο σύμφωνος προς την συμφωνία των Μερών, ή εν ελλείψει συμφωνίας ότι δεν ήτο σύμφωνος προς το δίκαιον της χώρας ένθα έλαβε χώραν η διαιτησία ή ε) η απόφασις δεν κατέστη εισέτι δεσμευτική δια τα Μέρη ή ηκυρώθη ή ανεστάλη υπό αρμοδίας αρχής της χώρας, εν τη οποία, ή κατά το δίκαιον της οποίας, εξεδόθη η απόφασις». Η παραπάνω ρύθμιση του άρθρου 5 παρ. 1 της Σύμβασης της Νέας Υόρκης εισάγει απόκλιση από το ανακριτικό σύστημα, που ισχύει στη διαδικασία της εκούσιας δικαιοδοσίας (άρθρ. 744 ΚΠολΔ), κατά την οποία εκδικάζεται η αίτηση κήρυξης της εκτελεστότητας της ως άνω απόφασης. Συνεπώς, το Δικαστήριο της χώρας υποδοχής δεν έχει την εξουσία να αρνηθεί την αναγνώριση και εκτέλεση της αλλοδαπής διαιτητικής απόφασης, δίχως ειδικό αίτημα του οφειλέτη, με βάση τους περιοριστικά αναφερόμενους λόγους του άρθρου 5 παρ. 1, παρακωλυτικούς της αναγνώρισης, ως προς τους οποίους αυτός έχει το βάρος επίκλησης και απόδειξης. Επιπλέον, κατά τη διάταξη του άρθρου 5 παρ. 2 της ίδιας Σύμβασης «Η αναγνώρισις και εκτέλεσις διαιτητικής αποφάσεως θα δύναται ωσαύτως να απορριφθή, εάν η αρμόδια αρχή της χώρας ένθα ζητείται η αναγνώρισις και εκτέλεσις διαπιστώνη: α) ότι,
Σελ. 5η της υπ' αριθί?^ ΗΜονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης
κατά το δίκαιον της εν λόγω χώρας, το αντικείμενον της διαφοράς δεν είναι επιδεκτικόν ρυθμίσεως δια διαιτησίας ή β) ότι η αναγνώρισις και εκτέλεσις της '.αποφάσεως θα ήτο αντίθετη προς την δημοσίαν τάξιν της εν λόγω χώρας». Ως Δημόσια τάξη δεν νοείται στη συγκεκριμένη περίπτωση αυτή του άρθρου 3 ΑΚ, αλλά εκείνη του άρθρου 33 ΑΚ, που αφορά τη διεθνή δημόσια τάξη και αφορά στις θεμελιώδεις πολιτειακές, ηθικές, κοινωνικές, δικαιϊκές ή οικονομικές αντιλήψεις, που κρατούν στη χώρα υποδοχής, οι οποίες και διέπουν τον βιοτικό ρυθμό αυτής και αποτελούν το φράγμα εφαρμογής στην ημεδαπή κανόνων αλλοδαπού δικαίου, η οποία μπορεί να προξενήσει διαταραχή στο βιοτικό ρυθμό, που κυριαρχεί στη χώρα και διέπεται από τις εν λόγω αρχές (ΟλΑΠ 17/1999 ΤΝΠ Νόμος ΟλΑΠ 6/90 ΕΕμπΔ 90.76-77). Από το συνδυασμό των παραπάνω διατάξεων σαφώς προκύπτει ότι η δικαιοδοτική κρίση του δικαστηρίου, που καλείται με την απόφασή του να αναγνωρίσει δεδικασμένο και να κηρύξει εκτελεστή στον τόπο του αλλοδαπή διαιτητική απόφαση, που εκδόθηκε στο έδαφος άλλου κράτους, που έχει προσχωρήσει στη σύμβαση της Ν. Υόρκης, περιορίζεται στη διαπίστωση της συνδρομής των προϋποθέσεων του άρθρου 4 της Σύμβασης και ειδικότερα κατ' αρχήν στην ύπαρξη διαιτητικής απόφασης ή διαιτητικής συμφωνίας, χωρίς να έχει εξουσία να δικάσει εκ νέου τη διαφορά και να εκδώσει νέα απόφαση. Από την αντιπαραβολή του γράμματος και του σκοπού των παραγράφων 1 και 2 του άρθρου 5 της Σύμβασης της Νέας Υόρκης προκύπτει ευθέως ότι η αίτηση για την κήρυξη εκτελεστότητας αλλοδαπής διαιτητικής απόφασης, εφόσον βέβαια πρόκειται για διαφορές, οι οποίες είναι κατά το ελληνικό δίκαιο εμπορικές σύμφωνα με τα άρθρα 2, 3 και 8 παρ. 2 του β.δ. 2/14.5.1835 και για τα δύο μέρη ή τουλάχιστον για το μέρος, εναντίον του οποίου επιζητείται η αναγνώριση και η εκτέλεση της αλλοδαπής διαιτητικής απόφασης, πρέπει να απευθύνεται κατά του καθ' ου επιχειρείται η εκτέλεση μέρους, ως διαδίκου και να καλείται αυτό, για να προβάλει την τυχόν συνδρομή περίπτωσης της παραγράφου 1 του άρθρου 5, που επιβάλλει την απόρριψη της αίτησης, καθόσον το δικαστήριο ερευνά αυτεπαγγέλτως μόνο την ύπαρξη των πιο πάνω προϋποθέσεων, που προβλέπονται στη διάταξη του άρθρου 4 και δεν
Σελ. 6η της υπ' αριθ.^0(0 ^2012 απόφασης του
Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης
επιτρέπεται να ερευνήσει από μόνο του, αν συντρέχουν οι περιπτώσεις της παραγράφου 1 του άρθρου 5, χωρίς την επίκληση και υποβολή σχετικού αιτήματος του καθ' ου, ενώ παράλληλα δίνεται η ευχέρεια από την παράγραφο 2 του άρθρου 5 στο Δικαστήριο της χώρας υποδοχής να εξετάσει σε ένα δεύτερο στάδιο βάσιμου της αίτησης τους λόγους, που αναφέρονται σε αυτήν (ΟλΑΠ 8/1997 ΕλλΔνη 1997.764, ΟλΑΠ 6/1990 ΝοΒ 1990.1321, ΟλΑΠ 899/1985 ΝοΒ 33.1399, ΟλΑΠ 1572/1981 ΝοΒ 30.1053, ΑΠ 1066/2007 ΝοΒ 56.1236, ΑΠ 65/1997 ΕλλΔνη 39.101, ΑΠ 460/1990 ΕλλΔνη 32.535, ΑΠ 954/1984 ΕλλΔνη 26.34, ΑΠ 426/1982 ΝοΒ 31.253, ΕφΘρ 505/2009 ΤΝΠ ΔΣΑ, ΕφΘεσ 451/2000 ΤΝΠ Νόμος, ΕφΑΘ 4356/1989 ΤΝΠ Νόμος, ΕφΑΘ 2135/1987 ΝοΒ 35.1406, ΕφΑΘ 6886/1984 ΕλλΔνη 1985.234, Γ. Μαριδάκης, Η εκτέλεση των αλλοδαπών αποφάσεων, 149- 152, Φραγκίστας/Π. Γέσιου- Φαλτσή, Οι διεθνείς συμβάσεις της Ελλάδας κατά το αστικό διαιτητικό δίκαιο, 223-226, Κρίσπης/Νικολετόπουλος, Ε.Ε.Ν 25.507 επομ., Γ. Μητσόπουλος/Ε. Ποδηματά, Γνμδ, ΝοΒ 2007.1267, Κεραμεύς/Κονδύλης/Νίκας, Ερμηνεία ΚΠολΔ, άρθρ. 906 αρ. 10 επομ. με παραπομπές). Στην προκειμένη περίπτωση, η αιτούσα-καθ' ης η κύρια παρέμβαση αλλοδαπή εταιρία με έδρα την Κίνα, επικαλούμενη έγγραφη συμφωνία περί διαιτησίας καταρτισθείσα μεταξύ αυτής και της καθ' ης -κυρίως παρεμβαΐνουσας καθώς και τη συνδρομή όλων των νόμιμων προϋποθέσεων του ν.δ., που κύρωσε τη Διεθνή Σύμβαση της Νέας Υόρκης του 1958 «Περί αναγνωρίσεως και εκτελέσεως αλλοδαπών διαιτητικών αποφάσεων», ζητεί με την κρινόμενη αίτησή της, όπως αυτή παραδεκτά διορθώθηκε με τις προτάσεις (άρθρ. 741, 224 ΚΠολΔ) ως προς την ημερομηνία προσφυγής της στη διαιτησία, να αναγνωρισθεί και να κηρυχθεί εκτελεστή, με προσωρινά εκτελεστή απόφαση, στην Ελληνική επικράτεια η από 13-11-2009 και με αριθμό 0510/2009 αλλοδαπή διαιτητική απόφαση της Επιτροπής Διαιτησίας Διεθνούς Οικονομίας και Εμπορίου της Κίνας (CIETAC), που εδρεύει στο Πεκίνο Κίνας, που εκδόθηκε μεταξύ αυτής και της καθ' ης, για τους λογούς, που αναφέρει λεπτομερώς στην αίτηση της, καθώς και να καταδικαστεί η καθ' ης-κυρίως παρεμβαίνουσα στα δικαστικά της έξοδα. Η αίτηση παραδεκτά εισάγεται προς συζήτηση ενώπιον του Δικαστηρίου αυτού,
Σελ. 7η της υπ' αριθ.9$3 Μ α/2012 απόφασης του
Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης
που είναι καθ' ύλη και κατά τόπο αρμόδιο, αφού στην περιφέρεια του βρίσκεται η έδρα της καθ' ης (άρθρ. 25 ΚΠολΔ), κατά την προκειμένη διαδικασία της εκούσιας δικαιοδοσίας (αρθρ. 740 έως 781 ΚΠολΔ), πλην του αιτήματος να κηρυχθεί προσωρινά εκτελεστή η εκδοθησόμενη απόφαση, που πρέπει να απορριφθεί ως άνευ αντικειμένου, δεδομένου ότι όταν δεν έχει προβλεφθεί η άσκηση προσφυγής και δεν προκύπτει τίποτε διαφορετικό από τη συμφωνία διαιτησίας, η διαιτητική απόφαση είναι αμέσως εκτελεστή (ΑΠ 298/1979 ΕλλΔνη 20.344, Μπρίνιας, Αναγκαστική εκτέλεση, τόμος I, σελ. 71, Π. Γέσιου-Φαλτσή, Δίκαιο Αναγκαστικής Εκτέλεσης I, σελ. 137), και είναι νόμιμη, στηριζόμενη στις διατάξεις των άρθρων 1, 2, 3, 4, 5 και 7 της από 10-6-1958 Συμβάσεως της Νέας Υόρκης "Περί αναγνωρίσεως και εκτελέσεως αλλοδαπών διαιτητικών αποφάσεων", που κυρώθηκε με το Ν. 4220/1961 σε συνδυασμό με της διατάξεις των άρθρων 10 στοιχ. γ', 20 στοιχ. γ' και 26 της Σύμβασης δικαστικής αρωγής Ελλάδας-Κίνας, που κυρώθηκε με το Ν. 2358/1995 και στα διαλαμβανόμενα στη μείζονα σκέψη της παρούσας. Πρέπει, επομένως, κατά το μέρος που κρίθηκε παραδεκτή και νόμιμη, να εξεταστεί περαιτέρω για να κριθεΐ, αν είναι βάσιμη και από ουσιαστική άποψη.
Η έννοια του διαδίκου, όπως αυτή καθορίζεται στα πλαίσια της αμφισβητούμενης δικαιοδοσίας, δεν προσαρμόζεται στη ρυθμιζόμενη από τις διατάξεις των άρθρων 741-781 ΚΠολΔ διαδικασία της εκούσιας δικαιοδοσίας, στην οποία δεν υπάρχει αντιδικία, αλλά μετέχουν στη διαδικασία αυτή οι ενδιαφερόμενοι για το ρυθμιστικό μέτρο, οι οποίοι αποκτούν την ιδιότητα του διαδίκου: α) με την υποβολή της αίτησης για την εκδίκαση ορισμένης υπόθεσης της εκούσιας δικαιοδοσίας, β) με την κλήτευσή τους στη διαδικασία αυτή κατόπιν διαταγής του αρμοδίου δικαστηρίου (άρθρ. 748 παρ. 3 ΚΠολΔ), γ) με την άσκηση κύριας ή πρόσθετης παρέμβασης (άρθρ. 752 ΚΠολΔ) και δ) με την προσεπίκλησή τους, που γίνεται με πρωτοβουλία κάθε διαδίκου ή αυτεπαγγέλτως από το δικαστήριο (άρθρ. 753 ΚΠολΔ). Ειδικότερα, κατά τη διάταξη του άρθρου 748 παρ. 3 του ίδιου Κώδικα, ο αρμόδιος δικαστής μπορεί να διατάξει την κλήτευσή τρίτων, που έχουν έννομο συμφέρον στη
Σελ. 8η της υπ' αριθ.^^^^/2012 απόφασης του
Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης
δίκη, με κοινοποίηση αντιγράφου της αίτησης, στο οποίο σημειώνεται ο προσδιορισμός της δικασίμου. Από την τελευταία αυτή διάταξη προκύπτει, ότι ο τρίτος με μόνη την κλήτευσή του, κατά την ελεύθερη κρίση του δικαστή, η οποία δεν προσβάλλεται για το λόγο αυτό με ένδικο μέσο ή τριτανακοπή, αποκτά αυτοδικαίως την ιδιότητα του διαδίκου (ΑΠ 1103/2005 ΕλλΔνη 2007.857, ΑΠ 305/2005 ΕλλΔνη 2006.1363, ΕφΘεσ 294/2009 ΤΝΠ Νόμος, Βαθρακοκοίλης, Ερμηνεία ΚΠολΔ άρθρο 748 αρ. 21, Κεραμεύς/Κονδύλης/Νίκας, Ερμηνεία ΚΠολΔ, άρθρ. 748 αρ. 8 με παραπομπές). Επιπλέον, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 79, 80, 747 και 752 ΚΠολΔ συνάγεται ότι και κατά τη διαδικασία της εκούσιας δικαιοδοσίας είναι δυνατή η άσκηση κύριας ή πρόσθετης παρέμβασης εφόσον βέβαια αυτή ασκείται από τρίτο πρόσωπο. Συνεπώς, αν ασκηθεί παρέμβαση στη διαδικασία της εκούσιας δικαιοδοσίας, είτε κύρια είτε πρόσθετη, όπως ρητά αυτό προβλέπεται από τη διάταξη του άρθρου 752 παρ. 1 και 2 ΚΠολΔ, ο ασκών αυτές πρέπει να έχει την ιδιότητα του τρίτου και όχι του διαδίκου, διαφορετικά η παρέμβαση που ασκήθηκε από το διάδικο πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη, δεδομένου ότι δεν είναι τρίτος (ΕφΛαρ 104/2003 Δικογραφία 2003.235, ΜΠρΘεσ 11439/2001 ΔΕΕ 2001.616, ΜΠρΚαβ 100/1989 Αρμ. 43.788, Κεραμεύς/Κονδύλης/Νίκας, Ερμηνεία ΚΠολΔ, άρθρ. 752 αρ. 3, Χαμηλοθώρης, Εκούσια Δικαιοδοσία I, σελ. 101, - βλ. γενικότερα και ΟλΑΠ 17/2004 ΕλλΔνη 2004.1320, ΑΠ 840/2001 ΕΕΝ 2002.743). Στην προκειμένη περίπτωση η καθ' ης-κυρίως παρεμβαίνουσα με τη με αριθμό κατάθεσης 40687/2011 κύρια παρέμβασή της, ζητεί να απορριφθεί η συνεκδικαζόμενη με αριθμό κατάθεσης 27262/2011 αίτηση. Η κύρια αυτή παρέμβαση εισάγεται στο αρμόδιο αυτό Δικαστήριο για να συζητηθεί με την προσήκουσα διαδικασία της εκούσιας δικαιοδοσίας (άρθρα 31 παρ. 1, 79 παρ. 1, 81, 739, 741, 752 παρ. 1), όμως πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη λόγω έλλειψης ενεργητικής νομιμοποίησης της κυρίως παρεμβαίνουσας, που ως διαδικαστική προϋπόθεση της δίκης ερευνάται αυτεπαγγέλτως (άρθρ. 73 ΚΠολΔ), γιατί η κυρίως παρεμβαίνουσα δεν είναι τρίτη, καθώς, σύμφωνα με τα διαλαμβανόμενα στη μείζονα σκέψη της παρούσας, είχε ήδη προσλόβε^
Σελ. 9η της υπ' αριθ^δ^^/ΣΟΙΣ απόφασης του
Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης
αυτοδίκαια την ιδιότητα του διαδίκου ύστερα από την κλήτευση της με την από 01-07-2011 διαταγή του αρμόδιου Δικαστή (βλ. την έκθεση κατάθεσης της με αριθμό 27262/2011 αίτησης). Η κυρίως παρεμβαίνουσα πρέπει να καταδικαστεί, λόγω της ήττας της, στην καταβολή των δικαστικών εξόδων της αιτούσας-καθ' ης η κύρια παρέμβαση, κατά παραδοχή σχετικού αιτήματος της τελευταίας (άρθρ. 741, 746, 106, 176, 181 παρ. 2, 191 παρ. 2 ΚΠολΔ), κατά τα οριζόμενα ειδικότερα στο διατακτικό της παρούσας.
Η καθ' ης η αίτηση -κυρίως παρεμβαίνουσα εταιρία με τις νομοτύπως και εμπροθέσμως κατατεθείσες έγγραφες προτάσεις της αρνείται την ιστορική βάση της αίτησης. Επίσης, ισχυρίζεται α) ότι δεν κατάρτισε με την αιτούσα- καθ' ης η κύρια παρέμβαση συμφωνία υπαγωγής των μεταξύ τους διαφορών σε διαιτησία, β) ότι δεν ήταν δεόντως πληροφορημένη σχετικά με τον ορισμό του διαιτητή και γενικά την έναρξη και εξέλιξη της διαδικασίας της διαιτησίας, δεδομένου ότι ουδέποτε έλαβε γνώση των σχετικών εγγράφων, γ) επικουρικά, ότι και αν ακόμη έλαβε χώρα κοινοποίηση των σχετικών εγγράφων για την έναρξη της διαδικασίας της διαιτησίας, αφενός μεν αυτά δεν ήταν διατυπωμένα και στην ελληνική γλώσσα, αφετέρου δε δεν παρασχέθηκε σε αυτήν (καθ' ης-κυρίως παρεμβαίνουσα) επαρκές χρονικό διάστημα για την παράσταση και προετοιμασία της, και δ) ότι η αναγνώριση και εκτέλεση της αλλοδαπής διαιτητικής απόφασης αντίκειται στη δημόσια τάξη. Οι ισχυρισμοί αυτοί συνιστούν νόμιμες ενστάσεις, στηριζόμενες στο άρθρο 5 παρ. 1 και 2 της Σύμβασης της Ν. Υόρκης, των οποίων το βάρος απόδειξης φέρει, κατά τα διαλαμβανόμενα στη μείζονα σκέψη της παρούσας, η καθ' ης-κυρίως παρεμβαίνουσα. Περαιτέρω, η καθ' ης-κυρίως παρεμβαίνουσα προβάλλει τον ισχυρισμό περί άρνησης της γνησιότητας και πλαστότητας της υπογραφής του νομίμου εκπροσώπου της επί των προαναφερόμενων συμβάσεων, που περιλαμβάνουν, κατά τους ισχυρισμούς της αιτούσας-καθ' ης η κύρια παρέμβαση, τη ρήτρα διαιτησίας. Ο ισχυρισμός αυτός πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτος, προεχόντως γιατί προβάλλεται το πρώτον με την προσθήκη των προτάσεων, ενώ έπρεπε να προβληθεί ήδη κατά τη συζήτηση κατά την οποία προσκομίστηκαν τα έγγραφα των συμβάσεων (ΑΠ 310/1996 ΕλλΔνη
Σελ. 10η της υπ' αριθδ^-^0/2012 απόφασης του
Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης
1997.87, ΑΠ 511/1995 ΕλλΔνη 1997.87, ΕφΠειρ 1157/1996 ΕλλΔνη 1997.892, Κεραμεύς/Κονδύλης/Νίκας, Ερμηνεία ΚΠολΔ, άρθρ. 457 αρ. 2 και 462 αρ. 2 με παραπομπές). Οι ισχυρισμοί της καθ' ης-κυρίως παρεμβαίνουσας, κατά το μέρος που κρίθηκαν παραδεκτοί και νόμιμοι, πρέπει να εξεταστούν περαιτέρω και ως προς την ουσιαστική τους βασιμότητα.
Από την εκτίμηση της ένορκης κατάθεσης του μάρτυρα της καθ' ης- κυρίως παρεμβαίνουσας (η αιτούσα-καθ' ης η κύρια παρέμβαση δεν εξέτασε μάρτυρα), που νόμιμα εξετάστηκε στο ακροατήριο αυτού του Δικαστηρίου και περιέχεται στα ταυτάριθμα με την παρούσα πρακτικά δημόσιας συνεδρίασης και όλων ανεξαιρέτως των έγγραφων, που νόμιμα επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι, άλλα από τα οποία λαμβάνονται υπόψη προς άμεση απόδειξη, ενώ άλλα ως δικαστικά τεκμήρια (άρθρ. 741, 339 ΚΠολΔ), μερικά μάλιστα από τα οποία (έγγραφα), λόγω της ιδιαίτερης σημασίας τους, μνημονεύονται ειδικότερα παρακάτω, χωρίς σε καμία περίπτωση να παραγνωρίζεται η αποδεικτική δύναμη των λοιπών (ΑΠ 139/2009 ΤΝΠ Νόμος), καθώς και από τα συναλλακτικά ήθη και τα διδάγματα της κοινής πείρας, που λαμβάνονται υπόψη αυτεπαγγέλτως από το Δικαστήριο (άρθρ. 741, 336 παρ. 4, 337 ΚΠολΔ) και από τις ομολογίες των διαδίκων, που συνάγονται από τις προτάσεις τους (άρθρ. 741, 261 ΚΠολΔ), αποδείχθηκαν κατά την κρίση του Δικαστηρίου τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: Η αιτούσα-καθ' ης η κύρια παρέμβαση αλλοδαπή εταιρία, η οποία εδρεύει στην πόλη Qingdao, Shandong της Κίνας, κατάρτισε εγγράφως με την καθ' ης- κυρίως παρεμβαίνουσα εταιρία, η οποία εδρεύει στη Θεσσαλονίκη και εξειδικεύεται στο εμπόριο ξηρών καρπών, α) στις 11-01-2008 τις με αριθμό QHC/S0707A και QHC/S0707B διεθνείς συμβάσεις πώλησης εμπορευμάτων, με έκαστη των οποίων η αιτούσα-καθ' ης η κύρια παρέμβαση ανέλαβε την υποχρέωση να πωλήσει στην καθ' ης -κυρίως παρεμβαίνουσα 19,5 μετρικούς τόνους καρπών φιστικιών με τιμή μονάδας πλέον ναύλων (CNF) 1.730 Δολαρίων Η.Π.Α. ανά μετρικό τόνο και συνολικό τίμημα 33.375 Δολαρίων Η.Π.Α. και β) στις 08-04-2008 τη με αριθμό QHC0708A διεθνή σύμβαση πώλησης εμπορευμάτων, στην οποία συμβλήθηκε ως εμπορικός αντιπρόσωπος
Σελ. 11η της υπ' αριθ J$3HO/2012 απόφασης του
Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης
και η μη διάδικος στην παρούσα δίκη εταιρία με την επωνυμία «ΙΜΡΕΧ HELLAS» που εδρεύει στο Ηράκλειο Κρήτης, με την οποία η αιτούσα-καθ' ης η κύρια παρέμβαση ανέλαβε την υποχρέωση να πωλήσει στην καθ' ης-κυρίως παρεμβαίνουσα 39 μετρικούς τόνους καρπών φιστικιών με τιμή μονάδας πλέον ναύλων (CNF) 1.860 Δολαρίων Η.Π.Α. ανά μετρικό τόνο και συνολικό τίμημα 71.089,20 Δολαρίων Η.Π.Α. Οι προαναφερόμενες έγγραφες διεθνείς συμβάσεις πώλησης, τις οποίες νόμιμα επικαλείται και προσκομίζει η αιτούσα- καθ' ης η κύρια παρέμβαση με τη νόμιμη θεώρηση στην αγγλική γλώσσα και σε επίσημη μετάφραση στην ελληνική, περιελάμβαναν στον με αριθμό 14 όρο αυτών ρήτρα διαιτησίας, σύμφωνα με την οποία κάθε διαφορά από τις προαναφερόμενες συμβάσεις πώλησης, στην περίπτωση που δεν επιτυγχάνεται συμβιβασμός, θα υποβάλλεται ενώπιον του Αλλοδαπού (κινεζικού) Διαιτητικού Δικαστηρίου της «Επιτροπής Διαιτησίας Εξωτερικού Εμπορίου του Συμβουλίου της Κίνας για την Προαγωγή του Διεθνούς Εμπορίου», και ήδη μετά τη μετονομασία της «Επιτροπής Διαιτησίας Διεθνούς Οικονομίας και Εμπορίου της Κίνας (CIETAC)», που εδρεύει στο Πεκίνο Κίνας. Προβλεπόταν, συνεπώς, ως μέσο επίλυσης των διαφορών μεταξύ των συμβαλλομένων μερών η Διαιτησία, απορριπτομένου του ισχυρισμού της καθ' ης-κυρίως παρεμβαίνουσας ότι δεν καταρτίστηκε με την αιτούσα-καθ' ης η κύρια παρέμβαση συμφωνία υπαγωγής των διαφορών τους σε διαιτησία. Η αιτούσα-καθ' ης η κύρια παρέμβαση απέστειλε στην καθ' ης-κυρίως παρεμβαίνουσα τα προαναφερόμενα εμπορεύματα, όμως η τελευταία δεν εκπλήρωσε τις συμβατικές της υποχρεώσεις ως προς την πληρωμή του τιμήματος και η αιτούσα-καθ' ης η κύρια παρέμβαση, αφού όχλησε σχετικά την καθ' ης-κυρίως παρεμβαίνουσα, προσέφυγε στις 31-03-2009 με την από 20-02-2009 αίτηση διαιτησίας στο προαναφερόμενο Διαιτητικό Δικαστήριο. Το αλλοδαπό Διαιτητικό Δικαστήριο CIETAC, που επέλυσε τη διαφορά, συγκροτήθηκε σε σώμα στις 15-06-2009 και όρισε ως ημερομηνία δικασίμου την 14η Ιουλίου 2009, ενώ εφάρμοσε ως ουσιαστικό δίκαιο τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για τις συμβάσεις διεθνών πωλήσεων κινητών πραγμάτων, που υπογράφτηκε στη Βιέννη στις 11-04-1980 και τέθηκε σε ισχύ την 01-01-
Σελ. 12η της υπ' αριθί^?3 Ηβ/2012 απόφασης του
Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης
1988, την οποία κύρωσε η Ελλάδα με το Ν. 2532/1997, και τους INCOTERMS (International commercial terms) 2000, που έχει συντάξει το Διεθνές Εμπορικό Επιμελητήριο. Το Διαιτητικό αυτό Δικαστήριο είχε εξουσία να επιλύσει την ανωτέρω διαφορά, καθόσον είναι εμπορική, ως προερχόμενη από διεθνή εμπορική συνεργασία, και οι συμβαλλόμενες εταιρίες ελεύθερα και από κοινού την υπήγαγαν στη δικαιοδοσία του Αλλοδαπού Διαιτητικού Δικαστηρίου με έγγραφη συμφωνία, η δε απόφασή του είναι δεσμευτική για τις συμβαλλόμενες. Περαιτέρω, αποδείχθηκε ότι η διαιτητική συμφωνία ήταν έγκυρη βάσει του Δικαίου της χώρας στην οποία εκδόθηκε, αφού με τις ως άνω συμβάσεις είχε ορισθεί ότι η διαιτησία, αν ήταν αναγκαία, θα διεξαγόταν από το παραπάνω αλλοδαπό (κινεζικό) διαιτητικό δικαστήριο και λείπει οποιαδήποτε ένδειξη για υπαγωγή της σε άλλο δίκαιο, με βάση δε τη συμφωνία αυτή το Διαιτητικό Δικαστήριο επιλήφθηκε της υπόθεσης και επέλυσε την υπαχθείσα στη δικαιοδοσία του, με έγγραφη συμφωνία των συμβαλλομένων, διαφορά. Η δε διαιτητική διαδικασία διεξήχθη κατ' εφαρμογή των κανόνων του Αλλοδαπού Διαιτητικού Δικαστηρίου (Arbitration Rules), που ισχύουν από την 01η-05-2005. Η διαιτητική διαδικασία διεξήχθη και ολοκληρώθηκε με την παρουσία της αιτούσας-καθ' ης η κύρια παρέμβαση και ερήμην της καθ' ης-κυρίως παρεμβαίνουσας, δεδομένου ότι σύμφωνα με το άρθρο 34 παρ. 2 των κανόνων διαιτησίας (κανονισμού, Arbitration rules) του προαναφερόμενου διαιτητικού δικαστηρίου CIETAC, εάν ο διάδικος δεν εμφανιστεί χωρίς εύλογη αιτία, το διαιτητικό δικαστήριο μπορεί να εκδώσει απόφαση ερήμην του απόντος διαδίκου. Με την από 13-11-2009 και με αριθμό 0510/2009 Διαιτητική απόφαση του παραπάνω Δικαστηρίου, η οποία νόμιμα προσκομίζεται με επίκληση από την αιτούσα-καθ' ης η κύρια παρέμβαση σε επικυρωμένο αντίγραφο με τη νόμιμη θεώρηση στην Κινεζική γλώσσα και σε επίσημη μετάφρασή της στην Ελληνική υποχρεώθηκε η καθ' ης-κυρίως παρεμβαίνουσα: α) Να καταβάλλει στην αιτούσα-καθ' ης η κύρια παρέμβαση το οφειλόμενο τίμημα ποσού 71.089,20 Δολαρίων Η.Π.Α., από τις προαναφερόμενες διεθνείς συμβάσεις πώλησης, β) Να καταβάλει στην αιτούσα-καθ' ης η κύρια παρέμβαση ως αποζημίωση το ποσό των 52.772,67
Σελ. 13η της υπ' αριθ§ ^ ^°/2012 απόφασης του
Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης
Δολαρίων Η.Π.Α., γ) Να καταβάλει στην αιτούσα-καθ' ης η κύρια παρέμβαση το ποσό των 4.669,41 Δολαρίων Η.Π.Α ως τόκους, που προέκυψαν πριν από τις 20-09-2009, ενώ από τις 20-02-2009 μέχρι την εξόφληση οι τόκοι πρέπει να υπολογιστούν σύμφωνα με το ετήσιο επιτόκιο 8,5410%, δ) Να καταβάλει 298 Δολάρια Η.Π.Α. ως τραπεζικά έξοδα, ε) Να καταβάλει στην αιτούσα-καθ' ης η κύρια παρέμβαση 40.000 RMB (Εθνικό νόμισμα Κίνας) για την αμοιβή του πληρεξουσίου δικηγόρου της αιτούσας-καθ' ης η κύρια παρέμβαση, στ) Να καταβάλει στην αιτούσα-καθ' ης η κύρια παρέμβαση 44.536 RMB (Εθνικό νόμισμα Κίνας) για την καταβολή εκ μέρους της τελευταίας των εξόδων της Διαιτησίας και ζ) Να καταβάλει το σύνολο των ως άνω επιδικασθέντων ποσών εντός 30 ημερών από την έκδοση της διαιτητικής απόφασης (13-11-2009). Από τα προαναφερόμενα συνάγεται ότι πρόκειται για αλλοδαπή (κινεζική) διαιτητική απόφαση, σύμφωνα με το (εδαφικό) κριτήριο, που υιοθετείται στο άρθρ. 1 παρ. 1 εδαφ. α' της Συμβάσεως της Νέας Υόρκης της 10ης Ιουνίου 1958 «Περί αναγνωρίσεως και εκτελέσεως αλλοδαπών διαιτητικών αποφάσεων», εφόσον η εν λόγω απόφαση εκδόθηκε (τελειώθηκε και υπογράφηκε) στο έδαφος πολιτείας διάφορης από την Ελλάδα (βλ. για το κριτήριο αυτό και τη σχέση του με το πρόσθετο κριτήριο, που καθιερώνεται στο επόμενο εδάφιο της διάταξης, Βερβενιώτης, Διεθνής Εμπορική Διαιτησία I, Η Σύμβαση της Νέας Υόρκης - Διμερείς Συμβάσεις, 1990, σ. 34-36). Επιπλέον, η διαιτητική απόφαση αναφέρεται σαφώς σε διαφορά, που απορρέει από την εκτέλεση των προαναφερόμενων με αριθμό QHC/S0707A, QHC/S0707B και QHC0708A διεθνών συμβάσεων πώλησης εμπορευμάτων και φέρει τα χαρακτηριστικά διαιτητικής απόφασης (βλ. σχετ. ΕφΑΘ 2712/1978 ΝοΒ 1979.421, Βερβενιώτης ΝοΒ 1979.425, Κεραμεύς/Κονδύλης/Νίκας, Ερμηνεία ΚΠολΔ, άρθρ. 906 αρ. 4), ενώ η συγκρότηση του διαιτητικού δικαστηρίου και η διαιτητική διαδικασία ήταν σύμφωνη με τη συμφωνία των μερών και τους κανόνες Διαιτησίας (κανονισμό, Arbitration rules) του διαιτητικού δικαστηρίου. Επίσης, η παραπάνω διαιτητική απόφαση έχει καταστεί δεσμευτική για τα μέρη, ενώ από κανένα στοιχείο της δικογραφίας δεν προκύπτει ότι ακυρώθηκε ή ανεστάλη από την αρμόδια αρχή της χώρας, όπου εκδόθηκε. Το αντικείμενο
Σελ. 14η της υπ' αριθ$^4φ2012 απόφασης του
Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης
της διαφοράς, άλλωστε, το οποίο επέλυσε η ως άνω απόφαση ήταν σύμφωνα με το ελληνικό δίκαιο επιδεκτικό ρύθμισης με διαιτησία, ως διαφορά ιδιωτικού δικαίου (άρθρ. 867 ΚΠολΔ). Σε αντίθεση με την αιτούσα-καθ' ης η κύρια παρέμβαση, η καθ' ης-κυρίως παρεμβαίνουσα δεν παραστάθηκε σε κανένα στάδιο της διαιτητικής δίκης και δικάστηκε ερήμην, αν και ήταν δεόντως πληροφορημένη σχετικά με τον ορισμό του διαιτητή και τη διαδικασία της διαιτησίας. Στην κρίση του αυτή άγεται το Δικαστήριο με βάση τις ακόλουθες σκέψεις. Τα εισαγωγικά της διαιτητικής δίκης δικόγραφα, και ειδικότερα, οι με αριθμό 005599/2009 και 005667/2009 γνωστοποιήσεις έναρξης διεξαγωγής διαιτησίας με αντίγραφο της αίτησης διεξαγωγής διαιτησίας της αιτούσας-καθ' ης η κύρια παρέμβαση, οι κανόνες Διαιτησίας και ο κατάλογος διαιτητών του Διαιτητικού Δικαστηρίου επιδόθηκαν με την επιμέλεια της Γραμματείας του Διαιτητικού Δικαστηρίου CIETAC στην καθ' ης-κυρίως παρεμβαίνουσα, στην κινεζική και στην αγγλική γλώσσα, ταχυδρομικά με την υπηρεσία ταχυμεταφορών (courier) EMS (βλ. την από 08-12-2010 βεβαίωση της Γραμματείας του Διαιτητικού Δικαστηρίου CIETAC και το σκεπτικό της διαιτητικής απόφασης, που νόμιμα επικαλείται και προσκομίζει η αιτούσα-καθ' ης η κύρια παρέμβαση στην κινεζική και σε νόμιμη μετάφραση στην ελληνική γλώσσα). Η δε καθ' ης-κυρίως παρεμβαίνουσα παρέλαβε τα παραπάνω έγγραφα στις 15-04-2009, όπως προκύπτει από το επικαλούμενο και προσαγόμενο από την αιτούσα-καθ' ης η κύρια παρέμβαση έγγραφο της υπηρεσίας ταχυμεταφορών EMS. Επίσης, με την επιμέλεια της Γραμματεία του Διαιτητικού Δικαστηρίου CIETAC επιδόθηκε στην καθ' ης-κυρίως παρεμβαίνουσα, στην κινεζική και στην αγγλική γλώσσα, η με αριθ[ό 010304/2009 γνωστοποίηση σχηματισμού του Διαιτητικού Δικαστηρίου και με αριθμό 010477/2009 γνωστοποίηση διεξαγωγής της δίκης και ΐης πρώτη δικασίμου στις 14-07-2009, ταχυδρομικά με την υπηρεσία ταχύ μεταφορώ; (courier) EMS (βλ. την από 08-12-2010 βεβαίωση της Γραμματείας του Διαιτητικού Δικαστηρίου CIETAC και το σκεπτικό της διαιτητικής απόφασης, που νόμιμα επικαλείται και προσκομίζει η αιτούσα-καθ' ης η κύρια παρέμβαση στην κινεζική και σε νόμιμη μετάφραση στην ελληνική γλώσσα). Η δε καθ' ης
Σελ. 15η της υπ αριθ. ^"^012 απόφασης του
Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης
-κυρίως παρεμβαίνουσα παρέλαβε τα παραπάνω έγγραφα στις 22-06-2009, όπως προκύπτει από το επικαλούμενο και προσαγόμενο από την αιτούσα-καθ' ης η κύρια παρέμβαση έγγραφο της υπηρεσίας ταχυμεταφορών EMS, δηλαδή προ είκοσι ημερών από την ημερομηνία έναρξης της ακροαματικής διαδικασίας, όπως προβλέπεται από τον κανονισμό διαιτησίας του διαιτητικού Δικαστηρίου. Επιπλέον, με την επιμέλεια της Γραμματείας του Διαιτητικού Δικαστηρίου CIETAC επιδόθηκε στην καθ' ης-κυρίως παρεμβαίνουσα, στην κινεζική και στην αγγλική γλώσσα, η με αριθμό 014354/19-08-2009 γνωστοποίηση αναφορικά με την τρέχουσα στάση της ακροαματικής διαδικασίας και τη δυνατότητα της καθ' ης-κυρίως παρεμβαίνουσας, εάν είχε οποιαδήποτε πρόταση ή αντίρρηση σε σχέση με τα προσκομισθέντα από την αιτούσα-καθ' ης η κύρια παρέμβαση πρόσθετα έγγραφα ή εάν επιζητούσε τη διεξαγωγή άλλης ακροαματικής διαδικασίας, να υποβάλει γραπτό αίτημα αντιρρήσεων προς το Διαιτητικό Δικαστήριο, ταχυδρομικά με την υπηρεσία ταχυμεταφορών (courier) EMS (βλ. την από 08-12-2010 βεβαίωση της Γραμματείας του Διαιτητικού Δικαστηρίου CIETAC και το σκεπτικό της διαιτητικής απόφασης, που νόμιμα επικαλείται και προσκομίζει η αιτούσα-καθ' ης η κύρια παρέμβαση στην κινεζική και σε νόμιμη μετάφραση στην ελληνική γλώσσα). Η δε καθ' ης-κυρίως παρεμβαίνουσα παρέλαβε τα παραπάνω έγγραφα στις 25-08-2009, όπως προκύπτει από το επικαλούμενο και προσαγόμενο από την αιτούσα-καθ' ης η κύρια παρέμβαση έγγραφο της υπηρεσίας ταχυμεταφορών EMS. Περαιτέρω, με την επιμέλεια της Γραμματείας του Διαιτητικού Δικαστηρίου CIETAC επιδόθηκε στην καθ' ης - κυρίως παρεμβαίνουσα, στην κινεζική και στην αγγλική γλώσσα, η εκδοθείσα στις 13-11-2009 διαιτητική απόφαση, ταχυδρομικά με την υπηρεσία ταχυμεταφορών (courier) EMS (βλ. την από 27-07-2-10 βεβαίωση της Γραμματείας του Διαιτητικού Δικαστηρίου CIETAC, που νόμιμα επικαλείται και προσκομίζει η αιτούσα-καθ' ης η κύρια παρέμβαση στην κινεζική και σε νόμιμη μετάφραση στην ελληνική γλώσσα), την οποία η καθ' ης-κυρίως παρεμβαίνουσα παρέλαβε στις 18-11-2009, όπως προκύπτει από το επικαλούμενο και προσαγόμενο από την αιτούσα-καθ' ης η κύρια παρέμβαση
Σελ. 16η της υπ' αριθ. * -> Ί t/2012 απόφασης του
Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης
έγγραφο της υπηρεσίας ταχυμεταφορών EMS. Η καθ' ης-κυρίώς παρεμβαίνουσα αβάσιμα ισχυρίζεται ότι δεν ήταν δεόντως πληροφορημένη σχετικά με την έναρξης της διαιτητικής διαδικασίας, επειδή, κατά τους ισχυρισμούς της, δεν τηρήθηκε η διαδικασία επίδοσης δικαστικών και εξώδικων πράξεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις μέσω των κεντρικών κρατικών αρχών της Σύμβασης της Χάγης, που υπογράφτηκε στις 15 Νοεμβρίου 1965, την οποία η Ελλάδα έχει κυρώσει με το Ν. 1334/1983 και η οποία, κατά τους ισχυρισμούς της, είναι εφαρμοστέα σύμφωνα με το άρθρο 14 της Σύμβασης δικαστικής αρωγής Ελλάδας-Κίνας, που κυρώθηκε με το Ν. 2358/1995. Και αυτό διότι, εφαρμοστέα τυγχάνει στην προκειμένη περίπτωση η από 10-06-1958 Σύμβαση της Νέας Υόρκης, που κυρώθηκε τόσο από τη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας όσο και από τη χώρα μας με το ν.δ. 4220/1961 και έκτοτε αποτελεί εσωτερικό δίκαιο αμφότερων των κρατών, όπως τούτο ορίζεται ρητά από το άρθρο 26 της Σύμβασης δικαστικής αρωγής Ελλάδας- Κίνας, το οποίο παραπέμπει ως προς την αναγνώριση και εκτέλεση ειδικά των διαιτητικών αποφάσεων στη Σύμβαση της Ν. Υόρκης, σε συνδυασμό με το άρθρο 68 των κανόνων Διαιτησίας (κανονισμού, Arbitration rules) του Αλλοδαπού Διαιτητικού Δικαστηρίου CIETAC, σύμφωνα με το οποίο «όλα τα έγγραφα, οι γνωστοποιήσεις και το έγγραφο υλικό εν σχέσει προς την διαιτησία μπορεί να σταλούν προς τα διάδικα μέρη και/ή τους αντιπροσώπους τους προσωπικώς ή με συστημένη επιστολή ή με κατεπείγον ταχυδρομείο, τηλετύπημα, τέλεξ, τηλεγράφημα ή με κάθε άλλο μέσο, που θεωρείται κατάλληλο από τη Γραμματεία του CIETAC ή την Υποεπιτροπή του», προϋπόθεση, που στην προκειμένη περίπτωση τηρήθηκε. Η δε συνομολόγηση από την καθ' ης-κυρίως παρεμβαίνουσα της ρήτρας υπαγωγής των διαφορών της με την αιτούσα-καθ' ης η κύρια παρέμβαση στο Αλλοδαπό Διαιτητικό Δικαστήριο CIETAC συνεπάγεται και αποδοχή των κανόνων (κανονισμού, Arbitration rules) διαιτησίας του τελευταίου. Αλλωστε, στις διεθνείς εμπορικές συναλλαγές υπάρχουν και εφαρμόζονται νομικοί κανόνες ή και συστήματα, νομικών κανόνων, τα οποία διέπουν τη διεθνή συναλλακτική πρακτική και αποτελούν την κοινή συνείδηση των επιχειρηματιών και των νομικών, οι
Σελ. 17η της υπ' αριθΛ * J Ι /2012 απόφασης του
Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης
οποίοι κινούνται στον χώρο των διεθνών συναλλαγών, στους οποίους περιλαμβάνονται, στα πλαίσια των ελληνοκινεζικών διεθνών εμπορικών συναλλαγών, και οι κανόνες (κανονισμός, Arbitration Rules) Διαιτησίας του Διαιτητικού Δικαστηρίου CIETAC, το οποίο εδρεύει στο Πεκίνο Κίνας, στην περίπτωση δε όπου τα μέρη με τη συμφωνία τους περί διαιτησίας υποβληθούν στις ρυθμίσεις τους, ο κανονισμός αυτός αποκτά νομικά δεσμευτική δύναμη (ΕφΑΘ 7195/2007 ΝοΒ 56.650, Αγ. Φουστούκος, ΝοΒ 36.1370). Η ως άνω ερμηνευτική εκδοχή εναρμονίζεται με τη γενική αρχή του Δικαίου της Διαιτησίας ότι τις γνωστοποιήσεις εγγράφων στη διεθνή διαιτησία διέπει η επιβαλλόμενη ανάγκη ταχύτητας και ευλυγισίας (Π. Γέσιου-Φαλτσή, Γνμδ, ΕλλΔνη 2000.1282). Με αυτή την αφετηρία η γνωστοποίηση μπορεί να γίνει με κάθε τρόπο (π.χ. συστημένη επιστολή), ο οποίος διασφαλίζει την έγκαιρη και ασφαλή περιέλευση του εγγράφου στον παραλήπτη, χωρίς τούτο να αντίκειται στη δημόσια τάξη, αφού δεν αποστερείται ο διάδικος του δικαιώματος ακροάσεως, συμμετοχής του στη δίκη και της υπεράσπισής κατά τη διαιτητική διαδικασία (Γ. Μητσόπουλος, Γνμδ, ΝοΒ 2000.438 - βλ. σχετ. ΑΠ 1260/2002, ΕφΘρ 505/2009 δημοσιευμένες σε ΤΝΠ ΔΣΑ, ΕφΑΘ 1466/1983 ΝοΒ 1983.480, ΕφΑΘ 10624/1978 αδημ.). Αντίθετη ερμηνεία και ειδικότερα η απαίτηση τήρησης της αυστηρής και πολυτελούς διαδικασίας επίδοσης δικαστικών και εξώδικων πράξεων μέσω των κεντρικών αρχών των συμβαλλομένων κρατών, που προβλέπεται από τη Σύμβασης της Χάγης, όπως αβάσιμα ισχυρίζεται η καθ' ης-κυρίως παρεμβαίνουσα, αφενός μεν παραβλέπει ότι το άρθρο 14 της Σύμβασης δικαστικής αρωγής Ελλάδας-Κίνας, που παραπέμπει ως προς την επίδοση εγγράφων στη Σύμβαση της Χάγης, αναφέρεται μεν στις εν γένει προϋποθέσεις της αναγνώρισης και εκτέλεσης των αποφάσεων, δεν διαλαμβάνει όμως και τις διαιτητικές αποφάσεις, οι οποίες αντίθετα σύμφωνα με τη ρητή διάταξη του άρθρου 26 αυτής (Σύμβασης δικαστικής αρωγής Ελλάδας-Κίνας) διέπονται ειδικώς από την από 10-06-1958 Σύμβαση της Νέας Υόρκης, αφετέρου θα καθιστούσε ως άνευ αντικειμένου τη διάταξη του άρθρου 26 Σύμβασης δικαστικής αρωγής Ελλάδας-Κίνας, που παραπέμπει ως προς την αναγνώριση και εκτέλεση των
Σελ. 18η της υπ' αριθ* « Ίπ °/2012 απόφασης του
Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης
αλλοδαπών διαιτητικών αποφάσεων στη Σύμβαση της Ν. Υόρκης. Επίσης, θα υπερκερούσε την προϋπόθεση του άρθρου 5 παρ. 1 στοιχ. β' της Σύμβασης της Νέας Υόρκης περί δέουσας πληροφόρησης του μέρους εναντίον του οποίου γίνεται η επίκληση της διαιτητικής απόφασης, που δεν αποκλείει τις επιδόσεις με το ταχυδρομείο, θέτοντας ανεπίτρεπτα επιπλέον προϋποθέσεις (επίδοση των εγγράφων μέσω των κεντρικών κρατικών αρχών), αλλά και αναμφίβολα θα αναιρούσε τη ίδια τη φύση της διαιτητικής διαδικασίας, καθιστώντας αυτή χρονοβόρα και δυσκίνητη. Για τον ίδιο λόγο πρέπει να απορριφθεί ως ουσιαστικά αβάσιμος και ο επικουρικά προβαλλόμενος ισχυρισμός της καθ' ης-κυρίως παρεμβαίνουσας ότι δεν ήταν δεόντως πληροφορημένη, επειδή η επίδοση των εγγράφων έγινε στην κινεζική και αγγλική γλώσσα, όχι όμως (και) στην ελληνική. Και αυτό διότι, δεδομένου και του χαρακτήρα των συναλλαγών μεταξύ των διαδίκων ως διεθνών εμπορικών συναλλαγών και της κατάρτισης των διεθνών συμβάσεων πώλησης, από τις οποίες προέκυψε η διαφορά, στην αγγλική γλώσσα, η επίδοση των εγγράφων (πέραν της κινεζικής και) στην αγγλική γλώσσα πληροί αναμφίβολα τις προϋποθέσεις του άρθρου 5 παρ. 1 στοιχ. β' της Σύμβασης της Ν. Υόρκης περί δέουσας πληροφόρησης, το οποίο άλλωστε δεν θέτει ως πρόσθετη προϋπόθεση την συνεπίδοση μετάφρασης των εισαγωγικών της διαιτητικής δίκης εγγράφων στη γλώσσα του προς ον η κοινοποίηση (βλ. σχετ. και ΕφΑΘ 4379/1976 ΝοΒ 1977.208), χωρίς να τυγχάνει εφαρμογής, για τους λόγους που προαναφέρθηκαν, η από 15 Νοεμβρίου 1965 Σύμβαση της Χάγης σε συνδυασμό με τη με αριθμό Φ.0546/956/886/ΑΣ2797/99 (ΦΕΚ Α' 2881/22-12- 1999) ρηματική διακοίνωση της Ελληνικής Δημοκρατίας όπως αβάσιμα ισχυρίζεται η καθ' ης-κυρίως παρεμβαίνουσα, με αποτέλεσμα να μην απαιτείται οι γνωστοποιήσεις να έχουν συνταχθεί ή μεταφραστεί και στην ελληνική γλώσσα. Ως ουσιαστικά αβάσιμος πρέπει να απορριφθεί και ο ισχυρισμός της καθ' ης-κυρίως παρεμβαίνουσας ότι δεν επαρκούσε το χρονικό διάστημα των 20 ημερών, που μεσολαβούσε από την επίδοση στις 22-06-2009 ' της' γνωστοποίησης της πρώτης δικασίμου στις 14-07-2009, προκειμένόύ να προετοιμαστεί προσηκόντως για τη διαιτητική δίκη. Και αυτό, αφενός μεν διόπ
Σελ. 19η της υπ' αριθΡ^ ^$2012 απόφασης του
Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης
η καθ' ης-κυρίως παρεμβαίνουσα παρέλαβε τη γνωστοποίηση της έναρξης της διεξαγωγής διαιτησίας, αντίγραφο της αίτησης της αιτούσας-καθ' ης η κύρια παρέμβαση για τη διεξαγωγή της διαιτησίας καθώς και τους κανόνες διαιτησίας και τον κατάλογο των διαιτητών του δικαστηρίου ήδη στις 15-04-2009, δηλαδή περίπου τρεις μήνες πριν από την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας (14-07-2009), χρονικό διάστημα ικανό για την προετοιμασία της υπεράσπισής της, αφετέρου δε διότι σύμφωνα με το άρθρο 30 παρ. 1 του κανονισμού διαιτησίας (Arbitration rules) του Αλλοδαπού Διαιτητικού Δικαστηρίου CIETAC, που αποδέχθηκε η καθ' ης-κυρίως παρεμβαίνουσα με τη συνομολόγηση της διαιτητικής ρήτρας και έχει αποκτήσει για το λόγο αυτό, όπως προαναφέρθηκε, νομικά δεσμευτική δύναμη, «Η ημερομηνία του πρώτου ακροατηρίου θα καθορίζεται από το διαιτητικό δικαστήριο και θα γνωστοποιείται προς τα μέρη από τη Γραμματεία του CIETAC τουλάχιστον είκοσι (20) ημέρες προ της ημερομηνίας του ακροατηρίου», προϋπόθεση που στην προκειμένη περίπτωση τηρήθηκε. Ανεξάρτητα από τα παραπάνω, η καθ' ης-κυρίως παρεμβαίνουσα μπορούσε, επικαλούμενη τις, κατά τους ισχυρισμούς της, δυσκολίες έγκαιρης προετοιμασίας της για τη διαιτησία, να ζητήσει, σύμφωνα με ίδιο άρθρο, την αναβολή της εκδίκασης ή να ασκήσει προσφυγή κατά της εκδοθείσας διαιτητικής απόφασης (πρβλ. σχετ. ΑΠ 169/1987 Δ 18.328), που όμως δεν έπραξε. Τέλος, από το σύνολο των εγγράφων και σύμφωνα και με όσα προαναφέρθηκαν στη μείζονα σκέψη της παρούσας, πρόκειται για εμπορική διαφορά (εμπορία ξηρών καρπών) που μπορεί να υπαχθεί και κατά το εσωτερικό δίκαιο σε διαιτητική διαδικασία (άρθρα 867, 868, 869 ΚΠολΔ) και με την αναγνώριση και κήρυξη εκτελεστής της προκείμενης διαιτητικής απόφασης δεν προσβάλλεται η ελληνική δημόσια τάξη, δηλαδή οι κρατούσες στην ημεδαπή βασικές αρχές και κοινωνικές, οικονομικές και πολιτικές αντιλήψεις που αποτελούν, τον κρατούντα στην Ελλάδα βιοτικό ρυθμό, απορριπτομένου του περί του αντιθέτου ισχυρισμού της καθ' ης-κυρίως παρεμβαίνουσας. Και αυτό διότι, αφενός μεν η διαδικασία που ακολουθήθηκε, για την έκδοση της προκείμενης διαιτητικής απόφασης του Αλλοδαπού Διαιτητικού Δικαστηρίου CIETAC δεν προσκρούει σε
Σελ. 20η της υπ' αριθ. Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης
θεμελιώδη δικονομικά αξιώματα, τα οποία πέρα και ανεξάρτητα από τους συγκεκριμένους ημεδαπούς δικονομικούς κανόνες εκφράζουν το κράτος δικαίου επί του πεδίου της απονομής της πολιτικής δικαιοσύνης, λαμβανομένου ειδικότερα υπόψη ότι η καθ' ης-κυρίως παρεμβαίνουσα συνομολόγησε τη διαιτητική ρήτρα και δεν στερήθηκε σε κανένα στάδιο της διαιτητικής διαδικασίας, όπως προαναφέρθηκε, το δημοσίας τάξης προστατευτέο δικαίωμα συμμετοχής και υπεράσπισης της, αφετέρου η ανάπτυξη στην ημεδαπή των συνεπειών της προκείμενης αλλοδαπής διαιτητικής απόφασης, δεν αντιτίθεται στην έννοια της διεθνούς δημόσιας τάξης, δηλαδή προς τους θεμελιώδεις κανόνες και αρχές, που κρατούν κατά ορισμένο χρόνο στη χώρα και απηχούν τις κοινωνικές, οικονομικές, πολιτειακές, πολιτικές, θρησκευτικές, ηθικές και άλλες αντιλήψεις, οι οποίες διέπουν το βιοτικό ρυθμό αυτής και αποτελούν το φράγμα, που αποτρέπει διαταραχή του άνω ρυθμού με την εκτέλεση στη ημεδαπή της αλλοδαπής απόφασης ή και μέσω αυτής στην εφαρμογή στην ημεδαπή κανόνων αλλοδαπού δικαίου, που μπορεί να προξενήσουν την ίδια διαταραχή (βλ. σχετ. ΟλΑΠ 11/2009 ΝοΒ 57.2342). Συνεπώς, η κρινόμενη αίτηση, κατά το μέρος, που κρίθηκε παραδεκτή και νόμιμη, πρέπει να γίνει δεκτή και ως ουσιαστικά βάσιμη. Η καθ' ης-κυρίως παρεμβαίνουσα, η οποία ηττήθηκε μερικώς, πρέπει να καταδικαστεί στην καταβολή του συνόλου των δικαστικών εξόδων της αιτούσας-καθ' ης η κύρια παρέμβαση, δεδομένου ότι το μέρος που απορρίφθηκε από την αίτηση είναι ελάχιστο και δεν έδωσε αφορμή για να αυξηθούν τα έξοδα (άρθρ. 741, 746, 106, 178 παρ. 2, 191 παρ. 2 ΚΠολΔ), κατά τα διαλαμβανόμενα ειδικότερα στο διατακτικό.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
ΣΥΝΕΚΔΙΚΑΖΕΙ με την παρουσία των διαδίκων την αίτηση και την' κύρια παρέμβαση.
ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την κύρια παρέμβαση.
ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ την καθ' ης-κυρίως παρεμβαίνουσα στην καταβολή των δικαστικών εξόδων της αιτούσας-καθ' ης η κύρια παρέμβαση, το ύψος των οποίων ορίζει στο ποσό των διακοσίων πενήντα (250) ευρώ.
Σελ. 21η της υπ' αριθ.^^Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης
ΔΕΧΕΤΑΙ εν μέρει την αίτηση.
ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ ό,τι κρίθηκε απορριπτέο.
ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΕΙ και κηρύσσει εκτελεστή στην Ελληνική Επικράτεια την από 13-11-2009 και με αριθμό 0510/2009 Διαιτητική απόφαση του αλλοδαπού Διαιτητικού Δικαστηρίου «Επιτροπή Διαιτησίας Διεθνούς Οικονομίας και Εμπορίου της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας (CIETAC)», προηγουμένως γνωστή ως «Επιτροπή Διαιτησίας Εξωτερικού Εμπορίου του Συμβουλίου της Κίνας για την Προαγωγή του Διεθνούς Εμπορίου», που εδρεύει στο Πεκίνο της Κίνας, σύμφωνα με την οποία υποχρεώθηκε η καθ' ης-κυρίως παρεμβαίνουσα: α) Να καταβάλλει στην αιτούσα-καθ' ης η κύρια παρέμβαση το οφειλόμενο τίμημα ποσού 71.089,20 Δολαρίων Η.Π.Α., από τις αναφερόμενες στο σκεπτικό της παρούσας διεθνείς συμβάσεις πώλησης, β) Να καταβάλει στην αιτούσα-καθ' ης η κύρια παρέμβαση ως αποζημίωση το ποσό των 52.772,67 Δολαρίων Η.Π.Α., γ) Να καταβάλει στην αιτούσα-καθ' ης η κύρια παρέμβαση το ποσό των 4.669,41 Δολαρίων Η.Π.Α ως τόκους, που προέκυψαν πριν από τις 20-09-2009, ενώ από τις 20-02-2009 μέχρι την εξόφληση οι τόκοι πρέπει να υπολογιστούν σύμφωνα με το ετήσιο επιτόκιο 8,5410%, δ) Να καταβάλει 298 Δολάρια Η.Π.Α. ως τραπεζικά έξοδα, ε) Να καταβάλει στην αιτούσα-καθ' ης η κύρια παρέμβαση 40.000 RMB (Εθνικό νόμισμα Κίνας) για την αμοιβή του πληρεξουσίου δικηγόρου της αιτούσας-καθ' ης η κύρια παρέμβαση, στ) Να καταβάλει στην αιτούσα-καθ' ης η κύρια παρέμβαση 44.536 RMB (Εθνικό νόμισμα Κίνας) για την καταβολή εκ μέρους της τελευταίας των εξόδων της Διαιτησίας και ζ) Να καταβάλει το σύνολο των ως άνω επιδικασθέντων ποσών εντός 30 ημερών από την έκδοση της διαιτητικής απόφασης (13-11-2009).
ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ την καθ' ης-κυρίως παρεμβαίνουσα στην καταβολή των δικαστικών εξόδων της αιτούσας-καθ' ης η κύρια παρέμβαση, το ύψος των οποίων ορίζει στο ποσό των τετρακοσίων πενήντα (450) ευρώ.