253 / 2013

ΑΠΟΦΑΣΗ 253 / 2013
Αριθμός κατάθεσης αίτησης: ΕΜ 201/2011
Αριθμός κατάθεσης κύριας παρέμβασης: ΕΜ 298/2011
ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΡΟΔΟΠΗΣ
Εκούσια Δικαιοδοσία
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από το Δικαστή Αργύριο Γκόγκολα, Πρωτόδικη, τον οποίο όρισε η Πρόεδρος Πρωτοδικών του Πρωτοδικείου και από το Γραμματέα Ευάγγελο Σερμπέζη.
ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του στις 27 Φεβρουάριου 2013, για να δικάσει την υπ' αριθ. καταθ. ΕΜ 201/28-6-2011 αίτηση με αντικείμενο την αναγνώριση και κήρυξη εκτελεστής αλλοδαπής διαιτητικής απόφασης, καθώς και την υπ' αριθ. καταθ. ΕΜ 298/11-10-2011 κύρια παρέμβαση, ""μεταξύ:
ΤΗΣ ΑΪΤΟΥΣ ΑΣ - ΚΑΘ' ΗΣ Η ΚΥΡΙΑ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ: Της εδρεύουσας στην Κίνα και νομίμως εκπροσωπούμενης εταιρίας με την επωνυμία "QINGDAO HORENDA International Trading Co. Ltd", η οποία παραστάθηκε δια του πληρεξουσίου δικηγόρου της του ΔΣ Αθηνών, Στυλιανού Γρηγορίου που κατέθεσε προτάσεις.
ΤΗΣ ΚΑΘ' ΗΣ Η ΑΙΤΗΣΗ - ΚΥΡΙΩΣ ΠΑΡΕΜΒΑΙΝΟΥΣΑΣ:

Της
εδρεύουσας στο Αλεξανδρούπολης και νομίμως εκπροσωπούμενης ομόρρυθμης εταιρίας με την επωνυμία " ............................................", η οποία παραστάθηκε δια του πληρεξουσίου δικηγόρου της του ΔΣ Καβάλας, ............................................ που κατέθεσε προτάσεις.
Η αιτούσα άσκησε κατά της καθ' ης ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου την από 5-2-2011 αίτησή της, αρχική δικάσιμος για τη συζήτηση της οποίας ορίστηκε η 12-10-2011, κατόπιν αναβολής η 23-5-2012 και τελικά η αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο. Εξάλλου, η καθ' ης άσκησε κατά της αιτούσας την από 4-10-2011 κύρια παρέμβαση, αρχική δικάσιμος για

τη συζήτηση της οποίας ορίστηκε η 23-5-2012 και κατόπιν αναβολής η αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο.
Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης, οι πληρεξούσιοι δικηγόροι των διαδίκων ανέπτυξαν προφορικά τους ισχυρισμούς τους και ζήτησαν να γίνουν δεκτά, όσα αναφέρονται στα πρακτικά και στις έγγραφες προτάσεις τους.
ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου εκκρεμούν προς συζήτηση η υπ' αριθ. καταθ. ΕΜ 201/28-6-2011 αίτηση και η υπ' αριθ. καταθ. ΕΜ 298/11-10-2011 κύρια παρέμβαση, μεταξύ των ιδίων διαδίκων, αμφότερες με αντικείμενο την αναγνώριση και κήρυξη εκτελεστής αλλοδαπής διαιτητικής απόφασης, οι οποίες πρέπει να συνεκδικαστούν, διότι υπάρχει μεταξύ τους προφανής συνάφεια, υπάγονται στην ίδια διαδικασία και με τον τρόπο αυτό επιταχύνεται η διεξαγωγή της δίκης και επέρχεται μείωση των εξόδων (άρθρα 741 και 752 παρ.1, σε συνδυασμό με 31 παρ. 1,79 και 246 ΚΠολΔ).
Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 26 της Σύμβασης δικαστικής αρωγής Ελλάδας-Κίνας, που υπογράφτηκε στις 17-10-1994 και κυρώθηκε με το Ν. 2358/1995, «κάθε συμβαλλόμενο Μέρος θα αναγνωρίζει και θα εκτελεί τις διαιτητικές αποφάσεις που εκδόθηκαν στο έδαφος του άλλου Συμβαλλόμενου Μέρους σχετικά με εμπορικές διαφορές, σύμφωνα με τη Σύμβαση για την Αναγνώριση και Εκτέλεση Αλλοδαπών Διαιτητικών Αποφάσεων που υπογράφτηκε στη Νέα Υόρκη στις 10 Ιουνίου 1958. Εξάλλου, με τη Σύμβαση της Νέας Υόρκης της 10ης Ιουνίου 1958 "Περί αναγνωρίσεως και εκτελέσεως των Αλλοδαπών Διαιτητικών Αποφάσεων", που κυρώθηκε με το ν.δ. 4220/1961 και ισχύει από 14-10-1962, σύμφωνα με την από 01-08-1962 ανακοίνωση του Υπουργού Εξωτερικών (Φ.Ε.Κ 127 τεύχος Α') και διατηρήθηκε σε ισχύ με το άρθρο 2 ΕισΝΚΠολΔ, αφενός έπαυσε από την ημεροχρονολογία αυτή να ισχύει η Σύμβαση της Γενεύης (Ν. 5030/1931) για την Ελλάδα, αφετέρου, εφόσον η αλλοδαπή διαιτητική απόφαση δεν καλύπτεται από διμερή σύμβαση, η ισχύς της οποίας κατά το άρθρο 7 παρ. 1 αυτής δεν θίγεται, και στο μέτρο που η Σύμβαση της Νέας Υόρκης από την κύρωσή της αποτελεί εγχώριο νομοθετικό κείμενο υπερνομοθετικής ισχύος που υπερισχύει κάθε αντίθετης διάταξης νόμου βάσει του άρθρου 28 παρ. 1 του Συντάγματος, οι διατάξεις των άρθρων 903, 905 παρ. 1 και 906 ΚΠολΔ
2ο φύλλο της υπ' αριθ. /2013 απόφασης του Μονομελούς
Πρωτοδικείου Ροδόπης, Εκούσια Δικαιοδοσία
για την εκτέλεση των αλλοδαπών διαιτητικών αποφάσεων υποχωρούν και υπερισχύουν εκείνες της Σύμβασης της Νέας Υόρκης, μεταξύ των χωρών που έχουν υπογράψει αυτήν ή έχουν προσχωρήσει σε αυτήν. Ειδικότερα, κατά το άρθρο 1 της προαναφερόμενης Σύμβασης της Ν. Υόρκης, ως αλλοδαπές διαιτητικές αποφάσεις λογίζονται οι αλλοδαπές αποφάσεις, οι οποίες εκδόθηκαν στο έδαφος κράτους διάφορου από εκείνο, στο οποίο ζητείται η αναγνώριση, καθώς και εκείνες, οι οποίες δεν θεωρούνται ως ημεδαπές στο κράτος, όπου ζητείται η αναγνώριση. Περαιτέρω, κατά το άρθρο 2 παρ. 1 και 2 της ως άνω Σύμβασης, κάθε συμβαλλόμενο κράτος αναγνωρίζει τη συμφωνία, με την οποία τα μέρη υποχρεούνται να υποβάλλουν σε διαιτησία όλες ή ορισμένες διαφορές, οι οποίες ανεφύησαν ή θα μπορούσαν να αναφυούν μεταξύ τους, αναφορικά με τη συγκεκριμένη έννομη σχέση, συμβατική ή εξωσυμβατική, η οποία αναφέρεται σε θέμα, επιδεκτικό ρύθμισης με διαιτησία. Με τον όρο έγγραφη συμφωνία νοείται διαιτητική ρήτρα που έχει περιληφθεί σε σύμβαση ή συνυποσχετικό, τα οποία υπογράφτηκαν από τα μέρη ή.περιέχονται σε επιστολές ή τηλεγραφήματα που έχουν ανταλλαγεί, Η κήρυξη της εκτελεστότητας των αλλοδαπών διαιτητικών αποφάσεων, βάσει της σύμβασης της Νέας Υόρκης, γίνεται αυτοδικαίως, εφόσον, κατά το άρθρο 4 αυτής, το ενδιαφερόμενο μέρος προσκομίζει, ταυτόχρονα με την προς τούτο αίτηση, το πρωτότυπο ή αντίγραφο της απόφασης που έχει τις απαιτούμενες για την αυθεντικότητά του προϋποθέσεις, και της διαιτητικής συμφωνίας κατά τους όρους του πρωτοτύπου της απόφασης, μαζί με επικυρωμένη μετάφραση στη γλώσσα υποδοχής. Για την άρνηση του εκτελεστού της απόφασης από ημεδαπό δικαστήριο απαιτείται να ζητηθεί τούτο από τον αντίδικο και να αποδείξει τη συνδρομή μιας από τις αρνητικές προϋποθέσεις που ορίζονται περιοριστικώς στο άρθρο 5 παρ. 1 της Σύμβασης, σύμφωνα με το οποίο: «Η αναγνώρισις και εκτέλεσις της αποφάσεως, δύναται να απορριφθή μόνον τη αιτήσει του Μέρους εναντίον του οποίου γίνεται επίκλησις ταύτης, εφόσον τούτο (το Μέρος) προσκομίζει εις την αρμόδιαν αρχήν της χώρας, ένθα επιζητείται η αναγνώρισις και εκτέλεσις την απόδειξη ότι: α) τα εις την συμφωνία περί ης το άρθρον 2 Μέρη είχον, βάσει του επ' αυτών εφαρμοστέου δικαίου ανικανότητα τινά, ή ότι η εν λόγω συμφωνία δεν είναι έγκυρος βάσει του δικαίου εις το οποίον τα Μέρη την υπήγαγον, και εν ελλείψει ενδείξεως
περί τούτου, βάσει του δικαίου της χώρας εν τη οποία εξεδόθη η απόφασης ή β) εκείνο εκ των Μερών, εναντίον του οποίου γίνεται επίκλησις της αποφάσεως δεν ήτο δεόντως πληροφορημένον περί του ορισμού του διαιτητού ή περί της διαδικασίας της διαιτησίας ή ότι του ήτο αδύνατον δι' άλλον τινά λόγον να ποιήσηται χρήσιν των εις την διάθεσίν του μέσων ή γ) η απόφασις αναφέρεται εις διαφοράν μη προβλεπομένην υπό του συνυποσχετικού, ή μη περιλαμβανόμενη εις τας διατάξεις της διαιτητικής ρήτρας, ή ότι περιλαμβάνει αποφάσεις υπερβαινούσας τους όρους του συνυποσχετικού ή της διαιτητικής ρήτρας. Εν τούτοις, εάν αι διατάξεις της αποφάσεως, αι αναφερόμεναι εις θέματα άτινα υπεβλήθησαν εις την διαιτησίαν, δύνανται να αποχωρισθώσιν εκείνων, αίτινες αναφέρονται εις θέματα μη υποβληθέντα εις την διαιτησίαν, αι πρώται δύνανται να αναγνωρισθούν και εκτελεσθούν ή δ) η συγκρότησις του διαιτητικού δικαστηρίου ή η διαιτητική διαδικασία δεν ήτο σύμφωνος προς την συμφωνία των Μερών, ή εν ελλείψει συμφωνίας, ότι δεν ήτο σύμφωνος προς το δίκαιον της χώρας ένθα έλαβε χώραν η διαιτησία ή ε) η απόφασις δεν κατέστη εισέτι δεσμευτική δια τα Μέρη ή ηκυρώθη ή ανεστάλη υπό αρμοδίας αρχής της χώρας, εν τη οποία, ή κατά το δίκαιον της οποίας, εξεδόθη η απόφασις». Η παραπάνω ρύθμιση του άρθρου 5 παρ. 1 της Σύμβασης της Νέας Υόρκης εισάγει απόκλιση από το ανακριτικό σύστημα που ισχύει στη διαδικασία της εκούσιας δικαιοδοσίας (άρθρ. 744 ΚΠολΔ), κατά την οποία εκδικάζεται η αίτηση κήρυξης της εκτελεστότητας της ως άνω απόφασης. Συνεπώς, το Δικαστήριο της χώρας υποδοχής δεν έχει την εξουσία να αρνηθεί την αναγνώριση και εκτέλεση της αλλοδαπής διαιτητικής απόφασης δίχως ειδικό αίτημα του οφειλέτη, με βάση τους περιοριστικά αναφερόμενους λόγους του άρθρου 5 παρ. 1, παρακωλυτικούς της αναγνώρισης, ως προς τους οποίους αυτός έχει το βάρος επίκλησης και απόδειξης. Επιπλέον, κατά τη διάταξη του άρθρου 5 παρ. 2 της ίδιας Σύμβασης «Η αναγνώρισις και εκτέλεσις διαιτητικής αποφάσεως θα δύναται ωσαύτως να απορριφθή, εάν η αρμόδια αρχή της χώρας ένθα ζητείται η αναγνώρισις και εκτέλεσις διαπιστώνη: α) ότι, κατά το δίκαιον της εν λόγω χώρας, το αντικείμενον της διαφοράς δεν είναι επιδεκτικόν ρυθμίσεως δια διαιτησίας ή β) ότι η αναγνώρισις και εκτέλεσις της αποφάσεως θα ήτο αντίθετη προς την δημοσίαν τάξιν της εν λόγω χώρας». Ως δημόσια τάξη δεν νοείται στη συγκεκριμένη περίπτωση αυτή του άρθρου 3 ΑΚ, αλλά εκείνη του άρθρου 33 ΑΚ, που αφορά τη διεθνή δημόσια τάξη και
3ο φύλλο της υπ' αριθ. /2013 απόφασης του Μονομελούς
Πρωτοδικείου Ροδόπης, Εκούσια Δικαιοδοσία
αφορά στις θεμελιώδεις πολιτειακές, ηθικές, κοινωνικές, δικαιϊκές ή οικονομικές αντιλήψεις που κρατούν στη χώρα υποδοχής, οι οποίες και διέπουν τον βιοτικό ρυθμό αυτής και αποτελούν το φράγμα εφαρμογής στην ημεδαπή κανόνων αλλοδαπού δικαίου, η οποία μπορεί να προξενήσει διαταραχή στο βιοτικό ρυθμό που κυριαρχεί στη χώρα και διέπεται από τις εν λόγω αρχές (ΟλΑΠ 17/1999 ΤΝΠ Νόμος, ΟλΑΠ 6/90 ΕΕμπΔ 90.76-77). Από το συνδυασμό των παραπάνω διατάξεων σαφώς προκύπτει ότι η δικαιοδοτική κρίση του δικαστηρίου, που καλείται με την απόφασή του να αναγνωρίσει δεδικασμένο και να κηρύξει εκτελεστή στον τόπο του αλλοδαπή διαιτητική απόφαση που εκδόθηκε στο έδαφος άλλου κράτους, το οποίο έχει προσχωρήσει στη σύμβαση της Νέας Υόρκης, περιορίζεται στη διαπίστωση της συνδρομής των προϋποθέσεων του άρθρου 4 της Σύμβασης και ειδικότερα κατ' αρχήν στην ύπαρξη διαιτητικής απόφασης ή διαιτητικής συμφωνίας, χωρίς να έχει εξουσία να δικάσει εκ νέου τη διαφορά και να εκδώσει νέα απόφαση. Από την αντιπαραβολή του γράμματος και του σκοπού των. παραγράφων 1 και 2 του άρθρου 5 της Σύμβασης της Νέας Υόρκης, προκύπτει ευθέως ότι η αίτηση για την κήρυξη εκτελεστότητας αλλοδαπής διαιτητικής απόφασης, εφόσον βέβαια πρόκειται για διαφορές, οι οποίες είναι κατά το ελληνικό δίκαιο εμπορικές, σύμφωνα με τα άρθρα 2, 3 και 8 παρ. 2 του β.δ. 2/14.5.1835 και για τα δύο μέρη ή τουλάχιστον για το μέρος, εναντίον του οποίου επιζητείται η αναγνώριση και η εκτέλεση της αλλοδαπής διαιτητικής απόφασης, πρέπει να απευθύνεται κατά του καθ' ου επιχειρείται η εκτέλεση μέρους, ως διαδίκου και να καλείται αυτό, για να προβάλει την τυχόν συνδρομή περίπτωσης της παραγράφου 1 του άρθρου 5 που επιβάλλει την απόρριψη της αίτησης, καθόσον το δικαστήριο ερευνά αυτεπαγγέλτως μόνο την ύπαρξη των προϋποθέσεων που προβλέπονται στη διάταξη του άρθρου 4 και δεν επιτρέπεται να ερευνήσει από μόνο του, αν συντρέχουν οι περιπτώσεις της παραγράφου 1 του άρθρου 5, χωρίς την επίκληση και υποβολή σχετικού αιτήματος του καθ' ου, ενώ, παράλληλα, δίνεται η ευχέρεια από την παράγραφο 2 του άρθρου 5 στο Δικαστήριο της χώρας υποδοχής να εξετάσει σε ένα δεύτερο στάδιο βάσιμου της αίτησης τους λόγους, που αναφέρονται σε αυτήν (ΟλΑΠ 8/1997 ΕλλΔνη 1997.764, ΟλΑΠ 6/1990 ΝοΒ 1990.1321, ΟλΑΠ 899/1985 ΝοΒ 33.1399, ΟλΑΠ 1572/1981 ΝοΒ 30.1053,
ΑΠ 1066/2007 ΝοΒ 56.1236, ΑΠ 65/1997 ΕλλΔνη 39.101, ΑΠ 460/1990 ΕλλΔνη 32.535, ΑΠ 954/1984 ΕλλΔνη 26.34, ΑΠ 426/1982 ΝοΒ 31.253, ΕφΘρ 505/2009 ΤΝΠ ΔΣΑ, ΕφΘεσ 451/2000 ΤΝΠ Νόμος, ΕφΑΘ 4356/1989 ΤΝΠ Νόμος, ΕφΑΘ 2135/1987 ΝοΒ 35.1406, ΕφΑΘ 6886/1984 ΕλλΔνη 1985.234, ΜΠρΘεσ 22340/2012 ΔΕΕ 2012 1184, Γ. Μαριδάκης, Η εκτέλεση των αλλοδαπών αποφάσεων, 149-152, Φραγκίστας/ Π. Γέσιου- φαλτσή, Οι διεθνείς συμβάσεις της Ελλάδας κατά το αστικό διαιτητικό δίκαιο, 223-226, Κρίσπης/ Νικολετόπουλος, ΕΕ.Ν 25.507 επ., Γ. Μητσόπουλος ΙΕ. Ποδηματά, Γνμδ, ΝοΒ 2007. 1267, Κεραμεύς/ Κονδύλης/ Νίκας, Ερμηνεία ΚΠολΔ, άρθρ. 906 αρ. 10 επομ. με παραπομπές). Στην προκειμένη περίπτωση με την κρινόμενη αίτηση η αιτούσα, επικαλούμενη έγγραφη συμφωνία περί διαιτησίας, καταρτισθείσα μεταξύ αυτής και της καθ' ης, καθώς και τη συνδρομή όλων των νόμιμων προϋποθέσεων του ν.δ. 4220/1961 που κύρωσε τη Διεθνή Σύμβαση της Νέας Υόρκης του 1958 «Περί αναγνωρίσεως και εκτελέσεως αλλοδαπών διαιτητικών αποφάσεων», ζητεί να αναγνωρισθεί και να κηρυχθεί εκτελεστή στην Ελληνική επικράτεια, με απόφαση προσωρινά εκτελεστή, η από 13-11-2009 και με αριθμό 0511/2009 αλλοδαπή διαιτητική απόφαση της εδρεύουσας στο Πεκίνο Κίνας Επιτροπής Διαιτησίας Διεθνούς Οικονομίας και Εμπορίου της Κίνας (ΟΙΕΤΑΟ), που εκδόθηκε μεταξύ αυτής και της καθ' ης, καθώς και να καταδικαστεί η καθ' ης στα δικαστικά της έξοδα. Με το ως άνω περιεχόμενο και αίτημα η αίτηση παραδεκτά εισάγεται ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου, ως καθ' ύλη και κατά τόπον αρμοδίου, ως αυτό της έδρας της καθ' ης (άρθρο 25 ΚΠολΔ), για να συζητηθεί κατά την προκειμένη διαδικασία της εκούσιας δικαιοδοσίας (άρθρα 740 - 781 ΚΠολΔ), πλην του αιτήματος να κηρυχθεί προσωρινά εκτελεστή η εκδοθησόμενη απόφαση, το οποίο πρέπει να απορριφθεί ως άνευ αντικειμένου, δεδομένου ότι, όταν δεν έχει προβλεφθεί η άσκηση προσφυγής και δεν προκύπτει τίποτε διαφορετικό από τη συμφωνία διαιτησίας, όπως στην προκειμένη περίπτωση, η διαιτητική. απόφαση είναι αμέσως εκτελεστή (ΑΠ 298/1979 ΕλλΔνη 20.344, Μπρίνιας, Αναγκαστική εκτέλεση, τόμος I, σελ. 71, Π. Γέσιου-Φαλτσή, Δίκαιο Αναγκαστικής Εκτέλεσης I, σελ. 137), είναι δε νόμιμη, σύμφωνα με τα διαλαμβανόμενα στη μείζονα σκέψη της παρούσας, στηριζόμενη στις διατάξεις των άρθρων 1,2, 3, 4, 5 και 7 της από 10-6-1958 Σύμβασης της Νέας Υόρκης "Περί αναγνωρίσεως και εκτελέσεως αλλοδαπών διαιτητικών αποφάσεων" που κυρώθηκε με το Ν. 4220/1960, σε συνδυασμό με τις
4ο φύλλο της υπ' αριθ. /2013 απόφασης του Μονομελούς
Πρωτοδικείου Ροδόπης, Εκούσια Δικαιοδοσία
διατάξεις των άρθρων 10 στοιχ. γ', 20 στοιχ. γ' και 26 της Σύμβασης δικαστικής αρωγής Ελλάδας - Κίνας που κυρώθηκε με το Ν. 2358/1995. Πρέπει, επομένως, να εξεταστεί περαιτέρω κατ' ουσία.
Η έννοια του διαδίκου, όπως αυτή καθορίζεται στα πλαίσια της αμφισβητούμενης δικαιοδοσίας, δεν προσαρμόζεται στη ρυθμιζόμενη από τις διατάξεις των άρθρων 741-781 ΚΠολΔ διαδικασία της εκούσιας δικαιοδοσίας, στην οποία δεν υπάρχει αντιδικία, αλλά μετέχουν στη διαδικασία αυτή οι ενδιαφερόμενοι για το ρυθμιστικό μέτρο, οι οποίοι αποκτούν την ιδιότητα του διαδίκου: α) με την υποβολή της αίτησης για την εκδίκαση ορισμένης υπόθεσης της εκούσιας δικαιοδοσίας, β) με την κλήτευσή τους στη διαδικασία αυτή κατόπιν διαταγής του αρμοδίου δικαστηρίου (άρθρ. 748 παρ. 3 ΚΠολΔ), γ) με την άσκηση κύριας ή πρόσθετης παρέμβασης (άρθρ. 752 ΚΠολΔ) και δ) με την προσεπίκλησή τους, που γίνεται με πρωτοβουλία κάθε διαδίκου ή αυτεπαγγέλτως από το δικαστήριο (άρθρ. 753 ΚΠολΔ), χωρίς να προσλαμβάνει την ιδιότητα του διαδίκου ο καθ' ου η αίτηση με μόνη την απεύθυνση της αίτησης εναντίον του (ΑΠ 1103/2005 ΕλλΔνη 2007.. 857, ΑΠ 305/2005 ΕλλΔνη 2006.1363, ΕφΘεσ 294/2009 ΤΝΠ Νόμος, Βαθρακοκοίλης, Ερμηνεία ΚΠολΔ άρθρο 748 αρ. 21, Κεραμεύς/Κονδύλης/Νίκας, Ερμηνεία ΚΠολΔ, άρθρ. 748 αρ. 8 με παραπομπές). Επιπλέον, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 79, 80, 747 και 752 ΚΠολΔ συνάγεται ότι και κατά τη διαδικασία της εκούσιας δικαιοδοσίας είναι δυνατή η άσκηση κύριας ή πρόσθετης παρέμβασης, εφόσον βέβαια αυτή ασκείται από τρίτο πρόσωπο. Συνεπώς, αν ασκηθεί παρέμβαση στη διαδικασία της εκούσιας δικαιοδοσίας, είτε κύρια είτε πρόσθετη, όπως ρητά αυτό προβλέπεται από τη διάταξη του άρθρου 752 παρ. 1 και 2 ΚΠολΔ, ο ασκών αυτές πρέπει να έχει την ιδιότητα του τρίτου και όχι του διαδίκου, διαφορετικά η παρέμβαση που ασκήθηκε από το διάδικο πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη, δεδομένου ότι δεν είναι τρίτος (ΕφΛαρ 104/2003 Δικογραφία 2003.235, ΜΠρΘεσ 11439/2001 ΔΕΕ 2001.616, ΜΠρΚαβ 100/1989 Αρμ. 43.788, Κεραμεύς / Κονδύλης/ Νίκας, Ερμηνεία ΚΠολΔ, άρθρ. 752 αρ. 3, Χαμηλοθώρης, Εκούσια Δικαιοδοσία I, σελ. 101, - βλ. γενικότερα και ΟλΑΠ 17/2004 ΕλλΔνη 2004. 1320, ΑΠ 840/ 2001 ΕΕΝ 2002. 743). Τέλος, με τη διάταξη του άρθρου 745 ΚΠολΔ που ορίζει ότι "Έως την περάτωση και της τελευταίας συζήτησης στο πρωτοβάθμιο
δικαστήριο επιτρέπεται η προβολή πραγματικών ισχυρισμών", καθιερώνεται στην εκούσια δικαιοδοσία εξαίρεση από το συγκεντρωτικό σύστημα και από το άρθρο 224 ΚΠολΔ, στο μέτρο που επιτρέπεται η συμπλήρωσή άλλά και η μεταβολή της αίτησης με νέα στοιχεία στο ακροατήριο (βλ. Κεραμεύς / Κονδύλης/ Νίκας, Ερμηνεία ΚΠολΔ, άρθρ. 745 αρ. 1). Στην προκειμένη περίπτωση η καθ' ης η αίτηση άσκησε κύρια παρέμβαση, ζητώντας, για τους αναλυτικά διαλαμβανόμενους στο δικόγραφό της λόγους, να απορριφθεί η κύρια αίτηση περί κήρυξης εκτελεστής της παραπάνω αλλοδαπής διαιτητικής απόφασης και να καταδικαστεί η καθ' ης η παρέμβαση - αιτούσα στα δικαστικά της έξοδα. Με το ανωτέρω περιεχόμενο και αίτημα η κύρια παρέμβαση παραδεκτώς ασκείται από την καθ' ης, η οποία δεν κατέστη διάδικος στην ανοιγείσα με την κύρια αίτηση δίκη, καθόσον δεν απέκτησε την ιδιότητα του διαδίκου με κανέναν από τους τρόπους που στην οικεία θέση της προηγηθείσας μείζονας σκέψης αναφέρονται, απορριπτόμενου ως ουσιαστικά αβάσιμου του ισχυρισμού της αιτούσας, ότι διατάχθηκε, κατ' άρθρο 748 παρ. 3 ΚΠολΔ, η κλήτευση της καθ' ης από το Δικαστήριο (βλ. την υπ' αριθ. ΕΜ 201/2011 έκθεση κατάθεσης του γραμματέως του Δικαστηρίου τούτοϋ), χωρίς να αρκεί, για να προσλάβει η τελευταία την ιδιότητα του διαδίκου, μόνο το γεγονός ότι η κύρια αίτηση στρέφεται εναντίον της και αντίγραφό της επιδόθηκε σε αυτήν με πρωτοβουλία της αιτούσας, κατά τα σχετικώς διαλαμβανόμενα στην προηγηθείσα μείζονα σκέψη, αρμοδίως δε εισάγεται ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου, για να συζητηθεί κατά την προκειμένη διαδικασία της εκούσιας δικαιοδοσίας (άρθρα 739, 740 παρ. 1, 741, 752, 79, 81 και 31 παρ. 1 ΚΠολΔ). Η κυρίως παρεμβαίνουσα ισχυρίζεται ότι: α) δεν ήταν δεόντως πληροφορημένη περί της διαδικασίας της διαιτησίας, δεδομένου ότι ουδέποτε παρέλαβε ούτε έλαβε γνώση των εισαγωγικών της διαιτητικής δίκης σχετικών εγγράφων, κατά τα ειδικότερα διαλαμβανόμενα στο δικόγραφο, επικουρικά δε, ότι, ακόμη και αν ήθελε κριθεί ότι έλαβε χώρα επίδοση των σχετικών με τη διαδικασία της διαιτησίας εγγράφων, αφενός μεν αυτά δεν ήταν διατυπωμένα στην ελληνική γλώσσα, αφετέρου δε δεν παρασχέθηκε σε αυτήν επαρκές χρονικό διάστημα για την προετοιμασία και παράστασή της στη διαδικασία της διαιτησίας, κατά τα ειδικότερα διαλαμβανόμενα στο δικόγραφο και β) ότι η αναγνώριση και εκτέλεση της επίμαχης αλλοδαπής διαιτητικής απόφασης αντίκειται προς την ημεδαπή δημόσια τάξη για τους λόγους που αναπτύσσονται στο δικόγραφο. Οι ως άνω
5ο φύλλο της υπ' αριθ. /2013 απόφασης του Μονομελούς
Πρωτοδικείου Ροδόπης, Εκούσια Δικαιοδοσία
ισχυρισμοί είναι νόμιμοι, στηριζόμενοι στις διατάξεις του άρθρου 5 της από 10- 6-1958 Σύμβασης της Νέας Υόρκης "Περί αναγνωρίσεως και εκτελέσεως αλλοδαπών διαιτητικών αποφάσεων" που κυρώθηκε με το Ν. 4220/1960, πρέπει δε να ερευνηθούν περαιτέρω, κατ' ουσία, καθ' όσον η καθ' ης η κύρια παρέμβαση - αιτούσα αρνείται την ουσιαστική βασιμότητα αυτών. Επιπλέον, η κυρίως παρεμβαίνουσα, με δήλωση του πληρεξουσίου δικηγόρου της στο ακροατήριο του δικαστηρίου πριν από την έναρξη της συζήτησης επί της ουσίας της υπόθεσης, καθώς και με τις νομότυπα κατατεθείσες επί έδρας προτάσεις της, ισχυρίστηκε, επικουρικά και εφόσον ήθελε κριθεί ότι καλώς δεν έλαβε χώρα κοινοποίηση σε αυτήν των εισαγωγικών της διαιτητικής δίκης εγγράφων και στην ελληνική γλώσσα, ότι, μέσω εταιρίας ταχυμεταφοράς, παρέλαβε μεν τρία έγγραφα, αλλά αυτά ήταν συντεταγμένα μόνο στην κινεζική γλώσσα και όχι και στην αγγλική, με αποτέλεσμα να μην είναι σε θέση να κατανοήσει το περιεχόμενό τους, στερούμενη έτσι της δέουσας πληροφόρησης περί της διαδικασίας της διαιτησίας. Ο σχετικός ισχυρισμός παραδεκτώς προβλήθηκε το πρώτον στο ακροατήριο του Δικαστηρίου, πριν από την έναρξη της συζήτησης επί της ουσίας της υπόθεσης, κατ' εφαρμογή του άρθρου 745 ΚΠολΔ και σύμφωνα με τα διαλαμβανόμενα στην οικεία θέση της προηγηθείσας μείζονας σκέψης, απορριπτομένων των περί του αντιθέτου αιτιάσεων της καθ ' ης η κύρια παρέμβαση - απούσας, είναι δε νόμιμος, στηριζόμενος ομοίως στις διατάξεις του άρθρου 5 της από 10-6-1958 Σύμβασης της Νέας Υόρκης "Περί αναγνωρίσεως και εκτελέσεως αλλοδαπών διαιτητικών αποφάσεων" που κυρώθηκε με το Ν. 4220/1960, πρέπει δε να ερευνηθεί περαιτέρω, κατ' ουσία, καθ' όσον η καθ' ης η κύρια παρέμβαση - αιτούσα αρνείται την ουσιαστική βασιμότητα αυτού.
Από την εκτίμηση όλων ανεξαιρέτως των εγγράφων που προσκόμισαν οι διάδικοι, μερικά από τα οποία μνημονεύονται ειδικότερα κατωτέρω, χωρίς, ωστόσο, να παραλείπεται η συνεκτίμηση κανενός κατά την ουσιαστική διερεύνηση της διαφοράς, αποδείχθηκαν τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: Μεταξύ της απούσας - καθ' ης η κύρια παρέμβαση αλλοδαπής εταιρία, η οποία εδρεύει στην πόλη Ωΐηοάαο, δίιαηάοΓ^ της Κίνας και της καθ' ης - κυρίως παρεμβαίνουσας εταιρίας, η οποία εδρεύει στη Θεσσαλονίκη και δραστηριοποιείται στο εμπόριο ξηρών καρπών, καταρτίστηκε στις 8-4-2008 η
με αριθμό ΩΗ007080 διεθνής σύμβαση πώλησης εμπορευμάτων, στην οποία συμβλήθηκε ως εμπορικός αντιπρόσωπος η (μη διάδικος στην παρούσα δίκη) εδρεύουσά ~στο Ηράκλειο Κρήτης εταιρία με την επωνυμία «ΙΜΡΕΧ ΗΕίΙΟδ», δυνάμει της οποίας (σύμβασης) η αιτούσα - καθ' ης η κύρια παρέμβαση ανέλαβε την υποχρέωση να πωλήσει στην καθ' ης - κυρίως παρεμβαίνουσα 19,5 μετρικούς τόνους καρπών φιστικιών, με τιμή μονάδας πλέον ναύλων (ΟΡΗ) 1.860 Δολαρίων Η.Π.Α. ανά μετρικό τόνο και συνολικό τίμημα 36.270 Δολαρίων Η.Π.Α. Η προαναφερόμενη έγγραφη διεθνής σύμβαση πώλησης, την οποία νόμιμα επικάλείται και προσκομίζει η αιτούσα - καθ' ης η κύρια παρέμβαση με τη νόμιμη θεώρηση στην αγγλική γλώσσα και σε επίσημη μετάφραση στην ελληνική, περιελάμβανε στο με αριθμό 14 όρο της ρήτρας διαιτησίας, σύμφωνα με την οποία κάθε διαφορά από την εν λόγω σύμβαση, σε περίπτωση που δεν επιτυγχάνεται συμβιβασμός, θα υποβάλλεται ενώπιον του Αλλοδαπού (κινεζικού) Διαιτητικού Δικαστηρίου της «Επιτροπής Διαιτησίας Εξωτερικού Εμπορίου του Συμβουλίου της Κίνας για την Προαγωγή του Διεθνούς Εμπορίου» και ήδη μετά τη μετονομασία της «Επιτροπής Διαιτησίας Διεθνούς Οικονομίας και Εμπορίου της Κίνας (ΟΙΕΤΑΟ)», που εδρεύει στο Πεκίνο Κίνας. Η αιτούσα - καθ' ης η κύρια παρέμβαση απέστειλε στην καθ' ης - κυρίως παρεμβαίνουσα τα προαναφερόμενα εμπορεύματα, πλην όμως, η τελευταία δεν εκπλήρωσε τη συμβατική της υποχρέωση αναφορικά με την πληρωμή του τιμήματος. Ακολούθως, η αιτούσα - καθ' ης η κύρια παρέμβαση προσέφυγε στις 31-03- 2009 στο αλλοδαπό Διαιτητικό Δικαστήριο ΟΙΕΤΑΟ, που επέλυσε τη διαφορά, το οποίο συγκροτήθηκε σε σώμα στις 15-06-2009 και όρισε ως ημερομηνία δικασίμου την 14η Ιουλίου 2009, ενώ εφάρμοσε ως ουσιαστικό δίκαιο τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για τις συμβάσεις διεθνών πωλήσεων κινητών πραγμάτων, που υπογράφτηκε στη Βιέννη στις 11-04-1980 και τέθηκε σε ισχύ την 01-01-1988, την οποία κύρωσε η Ελλάδα με το Ν. 2532/1997, και τους ΙΝΟΟΤΕΗΜδ (ΙηίθΓηθΙίοΓοΙ οοΓΠΓηθΓοίδΙ Ιθίτηδ) 2000, που έχει συντάξει το Διεθνές Εμπορικό Επιμελητήριο. Το Διαιτητικό αυτό Δικαστήριο είχε εξουσία να επιλύσει την ανωτέρω διαφορά, καθόσον αυτή είναι εμπορική, ως προερχόμενη από διεθνή εμπορική συνεργασία, οι δε συμβαλλόμενες εταιρίες ελεύθερα και από κοινού υπήγαγαν τη διαφορά τους με έγγραφη συμφωνία στη δικαιοδοσία του Αλλοδαπού Διαιτητικού Δικαστηρίου, η απόφασή του οποίου είναι δεσμευτική για αυτές (τις
6ο φύλλο της υπ' αριθ. /2013 απόφασης του Μονομελούς
Πρωτοδικείου Ροδόπης, Εκούσια Δικαιοδοσία
συμβαλλόμενες). Περαιτέρω, αποδείχθηκε ότι η διαιτητική συμφωνία ήταν- έγκυρη βάσει του Δικαίου της χώρας, στην οποία εκδόθηκε, αφού με την ως άνω σύμβαση είχε ορισθεί ότι η διαιτησία, αν ήταν αναγκαία, θα διεξαγόταν από το παραπάνω αλλοδαπό (κινεζικό) διαιτητικό δικαστήριο και λείπει οποιαδήποτε ένδειξη για υπαγωγή της σε άλλο δίκαιο, με βάση δε τη συμφωνία αυτή το Διαιτητικό Δικαστήριο επιλήφθηκε της υπόθεσης και επέλυσε την υπαχθείσα στη δικαιοδοσία του, με έγγραφη συμφωνία των συμβαλλομένων, διαφορά. Η δε διαιτητική διαδικασία διεξήχθη κατ' εφαρμογή των κανόνων του Αλλοδαπού Διαιτητικού Δικαστηρίου (ΑτόίίΓαΙίοη ΚυΙθδ) που ισχύουν από την 01η-05-2005, με την παρουσία της απούσας - καθ' ης η κύρια παρέμβαση και ερήμην της καθ' ης - κυρίως παρεμβαίνουσας, δεδομένου ότι, σύμφωνα με το άρθρο 34 παρ. 2 των κανόνων διαιτησίας (κανονισμού, ΑτδίΙταίίοη τυίθδ) του προαναφερόμενου διαιτητικού δικαστηρίου ΟΙΕΤΑΟ, εάν ο διάδικος δεν εμφανιστεί χωρίς εύλογη αιτία, το διαιτητικό δικαστήριο μπορεί να εκδώσει απόφαση ερήμην του απόντος διαδίκου. Με την από 13-11-2009 και με αριθμό 0511/2009 Διαιτητική απόφαση του παραπάνω Δικαστηρίου, η οποία νόμιμα προσκομίζεται με επίκληση από την αιτούσα - καθ' ης η κύρια παρέμβαση σε επικυρωμένο αντίγραφο με τη νόμιμη θεώρηση στην Κινεζική γλώσσα και σε επίσημη μετάφρασή της στην Ελληνική, υποχρεώθηκε η καθ' ης - κυρίως παρεμβαίνουσα να καταβάλει στην αιτούσα - καθ' ης η κύρια παρέμβαση, εντός δεκαπέντε ημερών από την ημερομηνία έκδοσης της διαιτητικής απόφασης: α) ποσό 35.544,60 Δολαρίων Η.Π.Α. για οφειλόμενο τίμημα, β) τους τόκους του παραπάνω ποσού από 17- 6-2008 έως την ημέρα καταβολής του, υπολογιζόμενους με ετήσιο επιτόκιο 8,541%, γ) ποσό 76 Δολαρίων Η.Π.Α. για τραπεζικά έξοδα, δ) ποσό 100.000 ΚΜΒ για αμοιβή του πληρεξουσίου δικηγόρου (της απούσας) και ε) ποσό 20.000 ΚΜΒ για τα έξοδα της Διαιτησίας, το οποίο η αιτούσα έχει ήδη προκαταβάλει. Η ως άνω διαιτητική απόφαση χαρακτηρίζεται τελική από το εκδόν αυτήν όργανο, αναπτύσσει δε έννομες συνέπειες από την ημερομηνία έκδοσής της (βλ. τελευταία σελίδα της διαιτητικής απόφασης, καθώς και το από 20-4-2011 πιστοποιητικό του διαιτητικού δικαστηρίου ΟΙΕΤΑΟ, το οποίο προσκομίζει η αιτούσα με τη νόμιμη θεώρηση στην αγγλική γλώσσα και σε επίσημη μετάφραση στην ελληνική). Από τα προαναφερόμενα συνάγεται ότι
πρόκειται για αλλοδαπή (κινεζική) διαιτητική απόφαση, σύμφωνα με το (εδαφικό) κριτήριο που υιοθετείται στο άρθρ. 1 παρ. 1 εδαφ. α' της Συμβάσεως της Νέας Υόρκης της 10ης Ιουνίου 1958 «Πέ^άναγνωρίσεως και εκτελέσεως αλλοδαπών διαιτητικών αποφάσεων», εφόσον η εν λόγω απόφαση εκδόθηκε (τελειώθηκε και υπογράφηκε) στο έδαφος πολιτείας διάφορης από την Ελλάδα (βλ. για το κριτήριο αυτό και τη σχέση του με το πρόσθετο κριτήριο που καθιερώνεται στο επόμενο εδάφιο της διάταξης, Βερβενιώτης, Διεθνής Εμπορική Διαιτησία I, Η Σύμβαση της Νέας Υόρκης - Διμερείς Συμβάσεις, 1990, σ. 34-36). Επιπλέον, η διαιτητική απόφαση αναφέρεται σαφώς σε διαφορά που απορρέει από την εκτέλεση της προαναφερθείσας διεθνούς σύμβασης πώλησης εμπορευμάτων και φέρει τα χαρακτηριστικά διαιτητικής απόφασης (βλ. σχετ. ΕφΑΘ 2712/1978 ΝοΒ 1979.421, Βερβενιώτης ΝοΒ 1979.425, Κεραμεύς/Κονδύλης/Νϊκας, Ερμηνεία ΚΠολΔ, άρθρ. 906 αρ. 4), ενώ η συγκρότηση του διαιτητικού δικαστηρίου και η διαιτητική διαδικασία ήταν σύμφωνη με τη συμφωνία των μερών και τους κανόνες Διαιτησίας (κανονισμό, ΑτόίίΓαίίοη τυίθδ) του διαιτητικού δικαστηρίου. Επίσης, η παραπάνω διαιτητική απόφαση έχει καταστεί δεσμευτική για τα μέρη, ενώ από κανένα στοιχείο της δικογραφίας δεν προκύπτει ότι ακυρώθηκε ή ανεστάλη από την αρμόδια αρχή της χώρας, όπου εκδόθηκε. Το αντικείμενο της διαφοράς, άλλωστε, το οποίο επέλυσε η ως άνω απόφαση, ήταν, σύμφωνα με το ελληνικό δίκαιο, επιδεκτικό ρύθμισης με διαιτησία, ως διαφορά ιδιωτικού δικαίου (άρθρ. 867 ΚΠολΔ). Περαιτέρω, αποδείχτηκε ότι, σε αντίθεση με την αιτούσα - καθ' ης η κύρια παρέμβαση, η καθ' ης - κυρίως παρεμβαίνουσα δεν παραστάθηκε σε κανένα στάδιο της διαιτητικής δίκης και δικάστηκε ερήμην, αν και ήταν δεόντως πληροφορημένη σχετικά με τον ορισμό του διαιτητή και τη διαδικασία της διαιτησίας. Στην παραπάνω κρίση του το Δικαστήριο άγεται με βάση τις ακόλουθες παραδοχές: Το εισαγωγικό της διαιτητικής δίκης δικόγραφο και ειδικότερα οι με αριθμό 005574/2009 και 005680/2009 γνωστοποιήσεις έναρξης διεξαγωγής διαιτησίας με αντίγραφο της αίτησης διεξαγωγής διαιτησίας της αιτούσας - καθ' ης η κύρια παρέμβαση, οι κανόνες Διαιτησίας και ο κατάλογος διαιτητών του Διαιτητικού Δικαστηρίου επιδόθηκαν, επιμελεία της Γραμματείας του Διαιτητικού Δικαστηρίου ΟΙΕΤΑΟ, στην καθ' ης - κυρίως παρεμβαίνουσα ταχυδρομικά, με την υπηρεσία ταχυμεταφορών (οουπθτ) ΕΜ3 (βλ. την από 08-12-2010 βεβαίωση της Γραμματείας του Διαιτητικού Δικαστηρίου ΟΙΕΤΑΟ και το σκεπτικό της
7ο φύλλο της υπ' αριθ. /2013 απόφασης του Μονομελούς
Πρωτοδικείου Ροδόπης, Εκούσια Δικαιοδοσία
διαιτητικής απόφασης, που νόμιμα επικαλείται και προσκομίζει η αιτούσα-καθ' ης η κύρια παρέμβαση στην κινεζική και σε νόμιμη μετάφραση στην ελληνική γλώσσα). Η δε καθ' ης - κυρίως παρεμβαίνουσα παρέλαβε τα παραπάνω έγγραφα στις 16-04-2009, όπως προκύπτει από το επικαλούμενο και προσαγόμενο από την αιτούσα-καθ' ης η κύρια παρέμβαση έγγραφο της υπηρεσίας ταχυμεταφορών ΕΜ5, αλλά και από την ίδια τη διαιτητική απόφαση. Επίσης, επιμελεία της Γραμματείας του Διαιτητικού Δικαστηρίου ΟΙΕΤΑΟ, επιδόθηκε στην καθ' ης - κυρίως παρεμβαίνουσα η με αριθμό 010329/2009 γνωστοποίηση σχηματισμού του Διαιτητικού Δικαστηρίου και η με αριθμό 010725/2009 γνωστοποίηση διεξαγωγής της δίκης και της πρώτης δικασίμου στις 14-07-2009, ταχυδρομικά με την υπηρεσία ταχυμεταφορών (οουπθτ) ΕΜ5 (βλ. την από 08-12-2010 βεβαίωση της Γραμματείας του Διαιτητικού Δικαστηρίου ΟΙΕΤΑΟ και το σκεπτικό της διαιτητικής απόφασης, που νόμιμα επικαλείται και προσκομίζει η αιτούσα-καθ' ης η κύρια παρέμβαση στην κινεζική και σε νόμιμη μετάφραση στην ελληνική γλώσσα). Η δε καθ' ης - κυρίως παρεμβαίνουσα παρέλαβε τα παραπάνω έγγραφα στις 24-06-2009, όπως προκύπτει από το επικαλούμενο και προσαγόμενο από την αιτούσα- καθ' ης η κύρια παρέμβαση έγγραφο της υπηρεσίας ταχυμεταφορών ΕΜ8, αλλά και από την ίδια τη διαιτητική απόφαση. Επιπλέον, επιμελεία της Γραμματείας του Διαιτητικού Δικαστηρίου ΟΙΕΤΑΟ, επιδόθηκε στην καθ' ης - κυρίως παρεμβαίνουσα γνωστοποίηση αναφορικά με την τρέχουσα στάση της ακροαματικής διαδικασίας και τη δυνατότητα της καθ' ης - κυρίως παρεμβαίνουσας, εάν είχε οποιαδήποτε πρόταση ή αντίρρηση σε σχέση με τα προσκομισθέντα από την αιτούσα - καθ' ης η κύρια παρέμβαση πρόσθετα έγγραφα ή εάν επιζητούσε τη διεξαγωγή άλλης ακροαματικής διαδικασίας, να υποβάλει γραπτό αίτημα αντιρρήσεων προς το Διαιτητικό Δικαστήριο, ταχυδρομικά με την υπηρεσία ταχυμεταφορών (οουιϊθτ) ΕΜ5 (βλ. την από 08- 12-2010 βεβαίωση της Γραμματείας του Διαιτητικού Δικαστηρίου ΟΙΕΤΑΟ και το σκεπτικό της διαιτητικής απόφασης, που νόμιμα επικαλείται και προσκομίζει η αιτούσα-καθ' ης η κύρια παρέμβαση στην κινεζική και σε νόμιμη μετάφραση στην ελληνική γλώσσα). Η δε καθ' ης - κυρίως παρεμβαίνουσα παρέλαβε τα παραπάνω έγγραφα στις 27-08-2009, όπως προκύπτει από το επικαλούμενο και προσαγόμενο από την αιτούσα-καθ' ης η
κύρια παρέμβαση έγγραφο της υπηρεσίας ταχυμεταφορών ΕΜ5, αλλά και από την ίδια τη διαιτητική απόφαση. Εξάλλου, επιμελεία της Γραμματείας τοο Διαιτητικού Δικαστηρίου ΟΙΕΤΑΟ, επιδόθηκε στην καθ' ης - κυρίως παρεμβαίνουσα γνωστοποίηση αναφορικά με την παράταση της προθεσμίας έκδοσης απόφασης από το διαιτητικό δικαστήριο μέχρι την 15-11-2009. Η δε καθ' ης - κυρίως παρεμβαίνουσα παρέλαβε το παραπάνω έγγραφο στις 18- 09-2009, όπως προκύπτει από το επικαλούμενο και προσαγόμενο από την αιτούσα-καθ' ης η κύρια παρέμβαση έγγραφο της υπηρεσίας ταχυμεταφορών ΕΜ3. Περαιτέρω, με την επιμέλεια της Γραμματείας του Διαιτητικού Δικαστηρίου ΟΙΕΤΑΟ επιδόθηκε στην καθ' ης - κυρίως παρεμβαίνουσα η εκδοθείσα στις 13-11-2009 διαιτητική απόφαση, ταχυδρομικά με την υπηρεσία ταχυμεταφορών (οουπθΓ) ΕΜ3 (βλ. την από 27-07-2010 βεβαίωση της Γραμματείας του Διαιτητικού Δικαστηρίου ΟΙΕΤΑΟ, που νόμιμα επικαλείται και προσκομίζει η αιτούσα-καθ' ης η κύρια παρέμβαση στην κινεζική και σε νόμιμη μετάφραση στην ελληνική γλώσσα), την οποία η καθ' ης - κυρίως παρεμβαίνουσα παρέλαβε στις 19-11-2009, όπως προκύπτει από το επικαλούμενο και προσαγόμενο από την αιτούσα-καθ' ης η κύρια παρέμβαση έγγραφο της υπηρεσίας ταχυμεταφορών ΕΜ5. Από όλα τα ανωτέρω καθίσταται σαφές ότι η καθ' ης - κυρίως παρεμβαίνουσα παρέλαβε τα σχετικά με την έναρξη και διεξαγωγή της διαιτησίας έγγραφα, απορριπτομένου ως αβάσιμου του περί του αντιθέτου ισχυρισμού της που διαλαμβάνεται στο δικόγραφο της κύριας παρέμβασης. Ενισχυτικό δε της αμέσως παραπάνω κρίσης του Δικαστηρίου είναι και το γεγονός ότι, παρόλο που η καθ' ης - κυρίως παρεμβαίνουσα διατείνεται, κατά τρόπο κατηγορηματικό, στο δικόγραφο της κύριας παρέμβασης, ότι δεν παρέλαβε κανένα έγγραφο σχετιζόμενο με τη διαδικασία της διαιτησίας, εν τούτοις, στις προτάσεις που κατέθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου ομολογεί ότι παρέλαβε, μέσω εταιρίας ταχυμεταφορών, τρία έγγραφα, συντεταγμένα στην κινεζική γλώσσα (ζήτημα, για το οποίο θα γίνει λόγος κατωτέρω). Επιπλέον, η καθ' ης - κυρίως παρεμβαίνουσα ισχυρίζεται ότι δεν ήταν δεόντως πληροφορημένη σχετικά με την έναρξης της διαιτητικής διαδικασίας, επειδή δεν τηρήθηκε η διαδικασία επίδοσης δικαστικών και εξώδικων πράξεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις μέσω των κεντρικών κρατικών αρχών της Σύμβασης της Χάγης, που υπογράφτηκε στις 15 Νοεμβρίου 1965, την οποία η Ελλάδα έχει κυρώσει με το Ν. 1334/1983 και η οποία, κατά τους ισχυρισμούς της, είναι εφαρμοστέα

8ο φύλλο της υττ' αριθ. /2013 απόφασης του Μονομελούς
Πρωτοδικείου Ροδόπης, Εκούσια Δικαιοδοσία
σύμφωνα με το άρθρο 14 της Σύμβασης δικαστικής αρωγής Ελλάδας-Κίνας, που κυρώθηκε με το Ν. 2358/1995. Ο ως άνω ισχυρισμός τυγχάνει αβάσιμος, ως ερειδόμενος επί εσφαλμένης προϋπόθεσης, καθόσον εφαρμοστέα στην προκειμένη περίπτωση τυγχάνει η από 10-06-1958 Σύμβαση της Νέας Υόρκης, που κυρώθηκε τόσο από τη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας όσο και από τη χώρα μας με το ν.δ. 4220/1961 και έκτοτε αποτελεί εσωτερικό δίκαιο αμφότερων των κρατών, όπως τούτο ορίζεται ρητά από το άρθρο 26 της Σύμβασης δικαστικής αρωγής Ελλάδας - Κίνας, το οποίο παραπέμπει ως προς την αναγνώριση και εκτέλεση ειδικά των διαιτητικών αποφάσεων στη Σύμβαση της Ν. Υόρκης, σε συνδυασμό με το άρθρο 68 των κανόνων Διαιτησίας (κανονισμού, Ατβίΐταίϊοη τυΐθδ) του Αλλοδαπού Διαιτητικού Δικαστηρίου ΟΙΕΤΑΟ, σύμφωνα με το οποίο «όλα τα έγγραφα, οι γνωστοποιήσεις και το έγγραφο υλικό εν σχέσει προς την διαιτησία μπορεί να σταλούν προς τα διάδικα μέρη και/ή τους αντιπροσώπους τους προσωπικώς ή με συστημένη επιστολή ή με κατεπείγον ταχυδρομείο, τηλετύπημα, τέλεξ, τηλεγράφημα ή με κάθε άλλο μέσο, που θεωρείται κατάλληλο από τη Γραμματεία του ΟΙΕΤΑΟ ή την Υποεπιτροπή του», προϋπόθεση, που στην υπό κρίση περίπτωση τηρήθηκε. Η δε συνομολόγηση από την καθ' ης - κυρίως παρεμβαίνουσα της ρήτρας υπαγωγής των διαφορών της με την αιτούσα - καθ' ης η κύρια παρέμβαση στο Αλλοδαπό Διαιτητικό Δικαστήριο ΟΙΕΤΑΟ συνεπάγεται και αποδοχή των κανόνων (κανονισμού, ΑιΜταίϊοη τυΐθδ) διαιτησίας του τελευταίου. Άλλωστε, στις διεθνείς εμπορικές συναλλαγές υπάρχουν και εφαρμόζονται νομικοί κανόνες ή και συστήματα νομικών κανόνων, τα οποία διέπουν τη διεθνή συναλλακτική πρακτική και αποτελούν την κοινή συνείδηση των επιχειρηματιών και των νομικών, οι οποίοι κινούνται στον χώρο των διεθνών συναλλαγών, στους οποίους περιλαμβάνονται, στα πλαίσια των ελληνοκινεζικών διεθνών εμπορικών συναλλαγών, και οι κανόνες (κανονισμός, ΑΓ&ϋΐΌίίοη ΠυΙβδ) Διαιτησίας του Διαιτητικού Δικαστηρίου ΟΙΕΤΑΟ, στην περίπτωση δε που τα μέρη με τη συμφωνία τους περί διαιτησίας υποβληθούν στις ρυθμίσεις τους, ο κανονισμός αυτός αποκτά νομικά δεσμευτική δύναμη (πρβλ. ΕφΑΘ 7195/2007 ΝοΒ 56.650, Αγ. Φουστούκος, ΝοΒ 36.1370). Η ως άνω ερμηνευτική εκδοχή εναρμονίζεται με τη γενική αρχή του Δικαίου της Διαιτησίας, ότι τις γνωστοποιήσεις εγγράφων
στη διεθνή διαιτησία διέπει η επιβαλλόμενη ανάγκη ταχύτητας και ευλυγισίας (Π. Γέσιου-Φαλτσή, Γνμδ. ΕλλΔνη 2000.1282). Με αυτή την αφετηρία, η γνωστοποίηση μπορεί να γίνει με κάθε τρόπο (πΓχ.' συστημένη επιστολή), ο οποίος διασφαλίζει την έγκαιρη και ασφαλή περιέλευση του εγγράφου στον παραλήπτη, χωρίς τούτο να αντίκειται στη δημόσια τάξη, αφού δεν αποστερείται ο διάδικος του δικαιώματος ακροάσεως, συμμετοχής του στη δίκη και της υπεράσπισής κατά τη διαιτητική διαδικασία (Γ. Μητσόπουλος, Γνμδ, ΝοΒ 2000.438 - βλ. σχετ. ΑΠ 1260/2002, ΕφΘρ 505/2009 δημοσιευμένες σε ΤΝΠ ΔΣΑ, ΕφΑΘ 1466/1983 ΝοΒ 1983.480, ΕφΑΘ 10624/1978 αδημ.). Αντίθετη ερμηνεία και ειδικότερα η απαίτηση τήρησης της αυστηρής και πολυτελούς διαδικασίας επίδοσης δικαστικών και εξώδικων πράξεων μέσω των κεντρικών αρχών των συμβαλλομένων κρατών που προβλέπεται από τη Σύμβασης της Χάγης, όπως αβάσιμα ισχυρίζεται η καθ' ης - κυρίως παρεμβαίνουσα, αφενός μεν παραβλέπει ότι το άρθρο 14 της Σύμβασης δικαστικής αρωγής Ελλάδας-Κίνας, που παραπέμπει ως προς την επίδοση εγγράφων στη Σύμβαση της Χάγης, αναφέρεται στις εν γένει προϋποθέσεις της αναγνώρισης και εκτέλεσης των αποφάσεων, χωρίς να περιλαμβάνει και τις διαιτητικές αποφάσεις, οι οποίες σύμφωνα με τη ρητή διάταξη του άρθρου 26 αυτής (Σύμβασης δικαστικής αρωγής Ελλάδας-Κίνας), διέπονται ειδικώς από την από 10-06-1958 Σύμβαση της Νέας Υόρκης, αφετέρου δε θα καθιστούσε ως άνευ αντικειμένου τη διάταξη του άρθρου 26 Σύμβασης δικαστικής αρωγής Ελλάδας-Κίνας, που παραπέμπει ως προς την αναγνώριση και εκτέλεση των αλλοδαπών διαιτητικών αποφάσεων στη Σύμβαση της Ν. Υόρκης. Εξάλλου, μια τέτοια ερμηνεία θα υπερκερούσε την προϋπόθεση του άρθρου 5 παρ. 1 στοιχ. β' της Σύμβασης της Νέας Υόρκης περί δέουσας πληροφόρησης του μέρους, εναντίον του οποίου γίνεται η επίκληση της διαιτητικής απόφασης, που δεν αποκλείει τις επιδόσεις με το ταχυδρομείο, θέτοντας ανεπίτρεπτα επιπλέον προϋποθέσεις (επίδοση των εγγράφων μέσω των κεντρικών κρατικών αρχών), αναμφίβολα δε θα αναιρούσε την ίδια τη φύση της διαιτητικής διαδικασίας, καθιστώντας αυτή χρονοβόρα και δυσκίνητη. Για τον ίδιο λόγο πρέπει να απορριφθεί ως ουσιαστικά αβάσιμος και ο επικουρικά προβαλλόμενος ισχυρισμός της καθ' ης - κυρίως παρεμβαίνουσας ότι δεν ήταν δεόντως πληροφορημένη για τη διαδικασία της διαιτησίας, επειδή η επίδοση σε αυτήν των σχετικών με τη διαιτησία εγγράφων δεν έγινε στην ελληνική γλώσσα. Και αυτό, διότι το άρθρο
9ο φύλλο της υπ' αριθ. /2013 απόφασης του Μονομελούς
Πρωτοδικείου Ροδόπης, Εκούσια Δικαιοδοσία
5 τγαρ. 1 στοιχ. β' της Σύμβασης- της Ν. Υόρκης δεν θέτει ως πρόσθετη προϋπόθεση τη συνεπίδοση μετάφρασης των εισαγωγικών της διαιτητικής δίκης εγγράφων στη γλώσσα του προς ον η κοινοποίηση (βλ. σχετ. και ΕφΑΘ 4379/1976 ΝοΒ 1977.208), χωρίς να τυγχάνει εφαρμογής στην προκειμένη περίπτωση, για τους λόγους που ήδη εκτέθηκαν ανωτέρω, η από 15 Νοεμβρίου 1965 Σύμβαση της Χάγης σε συνδυασμό με τη με αριθμό Φ.0546/956/886/ΑΣ2797/99 (ΦΕΚ Α' 2881/22-12- 1999) ρηματική διακοίνωση της Ελληνικής Δημοκρατίας, όπως αβάσιμα ισχυρίζεται η καθ' ης - κυρίως παρεμβαίνουσα, με αποτέλεσμα να μην απαιτείται οι γνωστοποιήσεις να έχουν συνταχθεί ή μεταφραστεί και στην ελληνική γλώσσα. Περαιτέρω, η καθ' ης - κυρίως παρεμβαίνουσα ισχυρίζεται, επικουρικά, ότι τα έγγραφα που πράγματι της επιδόθηκαν ήταν συντεταγμένα μόνο στην κινεζική γλώσσα και όχι και στην αγγλική, με αποτέλεσμα να μην ικανοποιείται η επιταγή του άρθρου 5 παρ. 1 στοιχ. β' της Σύμβασης της Νέας Υόρκης περί δέουσας πληροφόρησής της. Η αιτούσα ισχυρίζεται στην αίτησή της, καθ' υποφοράν, ότι όλα τα σχετικά με τη διαιτητική διαδικασία έγγραφα επιδόθηκαν στην καθ' ης, συντεταγμένα τόσο στην κινεζική όσο και στην αγγλική γλώσσα, προς απόδειξη δε του ισχυρισμού της επικαλείται το σκεπτικό της υπό αναγνώριση διαιτητικής απόφασης. Ωστόσο, τόσο από το περιεχόμενο της ως άνω διαιτητικής απόφασης, όσο και από τις μνημονευόμενες ανωτέρω βεβαιώσεις περί επίδοσης των εγγράφων που χορηγήθηκαν από το διαιτητικό δικαστήριο, δεν αποδεικνύεται ότι τα σχετικά με τη διαιτησία έγγραφα συντάχθηκαν και επιδόθηκαν στην καθ' ης - κυρίως παρεμβαίνουσα, εκτός από την κινεζική, και στην αγγλική γλώσσα. Ειδικότερα, στη διαιτητική απόφαση και ιδίως στις σελίδες 2,3 και 11 της προσκομιζόμενης στην ελληνική γλώσσα μετάφρασής της, αναφέρεται απλώς ότι τόσο τα εισαγωγικά της διαιτητικής δίκης έγγραφα, όσο και αυτά που αφορούσαν την εξέλιξή της, μετά των συνημμένων εγγράφων, κοινοποιούνταν στην καθ' ης και στην αιτούσα, χωρίς να γίνεται καμία αναφορά στη γλώσσα σύνταξής τους. Εξάλλου, στην από 8-12-2010 βεβαίωση του διαιτητικού δικαστηρίου, στην οποία επισυνάπτονται οί φορτωτικές της εταιρίας ταχυμεταφορών ΕΜ8, αναφέρεται και πάλι ότι όλα τα αφορώντα τη διαιτησία έγγραφα επιδόθηκαν στην καθ' ης, χωρίς αναφορά στη γλώσσα σύνταξής τους. Μόνο στην από 27-7-2010 βεβαίωση του διαιτητικού
δικαστηρίου αναφέρεται ότι η απόφασή του απεστάλη στην καθ' ης σε δύο αντίγραφα, χωρίς, ωστόσο, να αποδεικνύεται ότι το ένα από τα αντίγραφα αυτά ήταν συντεταγμένο στην αγγλική γλώσσα. Προς επίρρωση της ανωτέρω κρίσης του Δικαστηρίου συνηγορεί και το γεγονός ότι το αντίγραφο της διαιτητικής απόφασης στην αγγλική γλώσσα, το οποίο προσκόμισε ενώπιον του Δικαστηρίου η αιτούσα, φέρεται να έχει συνταχθεί την 26-9-2010. Από όλα τα ανωτέρω το Δικαστήριο άγεται στην κρίση ότι όλα τα σχετικά με τη διαιτησία έγγραφα που επιδόθηκαν στην καθ' ης - κυρίως παρεμβαίνουσα ήταν συντεταγμένα στην κινεζική γλώσσα. Τούτο, όμως, δεν επαρκεί, για να θεωρηθεί ότι η καθ' ης δεν ήταν δεόντως πληροφορημένη για τη διαιτητική διαδικασία, καθόσον, σύμφωνα με το άρθρο 67 των κανόνων (κανονισμού, ΑτόιίΓοΐΐοη τυΐθδ) διαιτησίας του αλλοδαπού διαιτητικού δικαστηρίου ΟΙΕΤΑΟ (τους οποίους η καθ' ης αποδέχτηκε, συνομολογώντας την υπαγωγή των διαφορών της με την αιτούσα στη διαιτησία του ως άνω διαιτητικού δικαστηρίου), αν τα μέρη συμφωνήσουν για τη γλώσσα της διαιτησίας, η συμφωνία τους αυτή υπερισχύει, σε περίπτωση όμως μη ύπαρξης τέτοιας συμφωνίας, η επίσημη γλώσσα που θα χρησιμοποιείται για τη διεξαγωγή της διαιτησίας θα είναι η κινεζική. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως αποδεικνύεται από την επισκόπηση της με αριθμό ΩΗ007080 διεθνούς σύμβασης πώλησης εμπορευμάτων (όρος 14 αυτής), τα συμβαλλόμενα μέρη συνομολόγησαν ρήτρα διαιτησίας, σύμφωνα με την οποία κάθε διαφορά από την εν λόγω σύμβαση, σε περίπτωση που δεν επιτυγχάνεται συμβιβασμός, θα υποβάλλεται ενώπιον του Αλλοδαπού (κινεζικού) Διαιτητικού Δικαστηρίου της «Επιτροπής Διαιτησίας Εξωτερικού Εμπορίου του Συμβουλίου της Κίνας για την Προαγωγή του Διεθνούς Εμπορίου», χωρίς οποιαδήποτε συμφωνία αναφορικά με τη γλώσσα, με αποτέλεσμα να ισχύουν τα οριζόμενα στο άρθρο 67 των κανόνων διαιτησίας του αλλοδαπού διαιτητικού δικαστηρίου. Επομένως, ορθώς οι επιδόσεις έλαβαν χώρα μόνο στην κινεζική γλώσσα. Το γεγονός αυτό δεν αντίκειται στο άρθρο 5 παρ. 1 στοιχ. β' της Σύμβασης της Νέας Υόρκης, καθόσον η καθ' ης, συνομολογώντας την παραπάνω ρήτρα διαιτησίας χωρίς να προβεί σε ειδικότερη συμφωνία αναφορικά με τη γλώσσα της διαιτησίας, αποδέχτηκε τη διεξαγωγή της στην κινεζική γλώσσα (κατ' εφαρμογή του άρθρου 67 των κανόνων διαιτησίας του αλλοδαπού διαιτητικού δικαστηρίου). Επομένως, λαμβάνοντας τα έγγραφα (που με τις προτάσεις της συνομολογεί ότι έλαβε) στην κινεζική γλώσσα και δεδομένου ότι γνώριζε ότι η
10ο φύλλο της υπ' αριθ. /2013 απόφασης του Μονομελούς
Πρωτοδικείου Ροδόπης, Εκούσια Δικαιοδοσία
συμβατική της σχέση με την αιτούσα δεν εξελίχθηκε ομαλός οφείλε να ενημερωθεί για το περιεχόμενο των εγγράφων αυτών. Ως εκ τούτου, ο ισχυρισμός της καθ' ης - κυρίως παρεμβαίνουσας, ότι δεν ήταν δεόντως πληροφορημένη περί της διαιτησίας, πρέπει να απορριφθεί ως ουσιαστικά αβάσιμος. Ομοίως ως ουσιαστικά αβάσιμος πρέπει να απορριφθεί και ο ισχυρισμός της καθ' ης - κυρίως παρεμβαίνουσας, ότι δεν επαρκούσε το χρονικό διάστημα των 20 ημερών που μεσολαβούσε από την επίδοση σε αυτήν της γνωστοποίησης της πρώτης δικασίμου του αλλοδαπού διαιτητικού δικαστηρίου για την 14-7-2009, προκειμένου να προετοιμαστεί προσηκόντως για τη διαιτητική δίκη, καθόσον η καθ' ης - κυρίως παρεμβαίνουσα παρέλαβε τη γνωστοποίηση της έναρξης της διεξαγωγής διαιτησίας, αντίγραφο της αίτησης της αιτούσας - καθ' ης η κύρια παρέμβαση για τη διεξαγωγή της διαιτησίας, καθώς και τους κανόνες διαιτησίας και τον κατάλογο των διαιτητών του δικαστηρίου ήδη από την 16-4-2009, δηλαδή περίπου τρεις μήνες πριν από την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας (14-07-2009), χρονικό διάστημα ικανό για την προετοιμασία της υπεράσπισής της. Ανεξαρτήτως τούτου, όμως, η καθ' ης - κυρίως παρεμβαίνουσα μπορούσε, επικαλούμενη τις, κατά τους ισχυρισμούς της, δυσκολίες έγκαιρης προετοιμασίας της για τη διαιτησία, να ζητήσει, σύμφωνα με το άρθρο 30 του κανονισμού διαιτησίας (Αιΐιίΐτθίίοη τυΐθδ) του Αλλοδαπού Διαιτητικού Δικαστηρίου ΟΙΕΤΑΟ (που αποδέχθηκε η καθ' ης - κυρίως παρεμβαίνουσα με τη συνομολόγηση της διαιτητικής ρήτρας και έχει αποκτήσει για το λόγο αυτό, όπως προαναφέρθηκε, νομικά δεσμευτική δύναμη), την αναβολή της εκδίκασης ή να ασκήσει προσφυγή κατά της εκδοθείσας διαιτητικής απόφασης (πρβλ. σχετ. ΑΠ 169/1987 Δ 18.328), ενέργειες στις οποίες δεν προέβη. Τέλος, από το σύνολο των εγγράφων και σύμφωνα και με όσα προαναφέρθηκαν στην αρχική μείζονα σκέψη της παρούσας, η διαφορά των διαδίκων είναι εμπορική (εμπορία ξηρών καρπών), δεκτική υπαγωγής, και κατά το εσωτερικό δίκαιο σε διαιτητική διαδικασία (άρθρα 867, 868, 869 ΚΠολΔ), με την αναγνώριση δε και κήρυξη εκτελεστής της ως άνω διαιτητικής απόφασης δεν προσβάλλεται η ελληνική δημόσια τάξη, δηλαδή οι κρατούσες στην ημεδαπή βασικές αρχές και κοινωνικές, οικονομικές και πολιτικές αντιλήψεις που αποτελούν τον κρατούντα στην Ελλάδα βιοτικό ρυθμό, απορριπτομένου του περί του
αντιθέτου ισχυρισμού της καθ' ης - κυρίως παρεμβαίνουσας. Και αυτό διότι, αφενός μεν η διαδικασία που ακολουθήθηκε, για την έκδοση της προκείμενης διαιτητικής απόφασης του Αλλοδαπού ΔιάίτήΤικού Δικαστηρίου ΟΙΕΤΑΟ δεν, προσκρούει σε θεμελιώδη δικονομικά αξιώματα, τα οποία πέρα και ανεξάρτητα από τους συγκεκριμένους ημεδαπούς δικονομικούς κανόνες εκφράζουν το κράτος δικαίου επί του πεδίου της απονομής της πολιτικής δικαιοσύνης, λαμβανομένου ειδικότερα υπόψη ότι η καθ' ης - κυρίως παρεμβαίνουσα συνομολόγησε τη διαιτητική ρήτρα και δεν στερήθηκε σε κανένα στάδιο της διαιτητικής διαδικασίας, όπως προαναφέρθηκε, το δημοσίας τάξης προστατευτέο δικαίωμα συμμετοχής και υπεράσπισης της, αφετέρου η ανάπτυξη στην ημεδαπή των συνεπειών της προκείμενης αλλοδαπής διαιτητικής απόφασης, δεν αντιτίθεται στην έννοια της διεθνούς δημόσιας τάξης, δηλαδή προς τους θεμελιώδεις κανόνες και αρχές, που κρατούν Κατά ορισμένο χρόνο στη χώρα και απηχούν τις κοινωνικές, οικονομικές, πολιτειακές, πολιτικές, θρησκευτικές, ηθικές και άλλες αντιλήψεις, οι οποίες διέπουν το βιοτικό ρυθμό αυτής και αποτελούν το φράγμα, που αποτρέπει διαταραχή του άνω ρυθμού με την εκτέλεση στη ημεδαπή της αλλοδαπής απόφασης ή και μέσω αυτής στην εφαρμογή στην ημεδαπή κανόνων αλλοδαπού δικαίου, που μπορεί να προξενήσουν την ίδια διαταραχή (βλ. σχετ. ΟλΑΠ 11/2009 ΝοΒ 57.2342). Κατ' ακολουθία των ανωτέρω, η κρινόμενη αίτηση πρέπει να γίνει δεκτή και ως ουσιαστικά βάσιμη, καταδικαζόμενης της καθ' ης, που ηττήθηκε, στην καταβολή των δικαστικών εξόδων της απούσας (άρθρ. 741, 746, 106, 176 και 191 παρ. 2 ΚΠολΔ), κατά τα διαλαμβανόμενα ειδικότερα στο διατακτικό, ενώ η κύρια παρέμβαση πρέπει να απορριφθεί ως ουσιαστικά αβάσιμη, χωρίς την επιδίκαση δικαστικών εξόδων υπέρ της καθ' ης η κύρια παρέμβαση, καθόσον η τελευταία δεν υποβλήθηκε σε ιδιαίτερα έξοδα για την αντίκρουση της σε βάρος της κύριας παρέμβασης.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
ΣΥΝΕΚΔΙΚΑΖΕΙ, αντιμωλία των διαδίκων, την υπ' αριθ. καταθ. ΕΜ 201/2011 αίτηση και την υπ' αριθ. καταθ. ΕΜ 298/2011 κύρια παρέμβαση.
ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την κύρια παρέμβαση.
ΔΕΧΕΤΑΙ την αίτηση.
ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΕΙ και ΚΗΡΥΣΣΕΙ ΕΚΤΕΛΕΣΤΗ στην Ελληνική Επικράτεια την από 13-11-2009 και με αριθμό 0511/2009 Διαιτητική Απόφαση της

11 ο φύλλο της υπ' αριθ. /2013 απόφασης του Μονομελούς
Πρωτοδικείου Ροδόπης, Εκούσια Δικαιοδοσία
εδρεύουσας στο Πεκίνο Κίνας•«•Επιτροπής Διαιτησίας Εξωτερικού Εμπορίου /του Συμβουλίου της Κίνας για την Προαγωγή του Διεθνούς Εμπορίου» και ήδη «Επιτροπής Διαιτησίας Διεθνούς Οικονομίας και Εμπορίου της Κίνας (ΟΙΕΤΑΟ)», με την οποία υποχρεώθηκε η καθ' ης να καταβάλει στην αιτούσα, εντός δεκαπέντε ημερών από την ημερομηνία έκδοσης της διαιτητικής απόφασης: α) ποσό 35.544,60 Δολαρίων Η.Π.Α. για οφειλόμενο τίμημα, β) τους τόκους του παραπάνω ποσού από 17-6-2008 έως την ημέρα καταβολής του, υπολογιζόμενους με ετήσιο επιτόκιο 8,541%, γ) ποσό 76 Δολαρίων Η.Π.Α. για τραπεζικά έξοδα, δ) ποσό 100.000 ΗΜΒ για αμοιβή του πληρεξουσίου δικηγόρου της απούσας και ε) ποσό 20.000 ΗΜΒ για τα έξοδα της Διαιτησίας, το οποίο η αιτούσα έχει ήδη προκαταβάλει.
ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ την καθ' ης στα δικαστικά έξοδα της απούσας, ποσού ύψους τετρακοσίων πενήντα (450) ευρώ.
ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίστηκε και δημοσιεύτηκε στο ακροατήριό του, σε έκτακτη δημόσια συνεδρίαση στην Κομοτηνή, στις 26-4-2013, απάντων των διαδίκων και παρουσία του γραμματέως.
Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Προκειμένου να συζητηθούν οι αρ.ΕΜ 201/28Γ6-2011 αίτηση και ΕΜ 298/11-10- 2011 κύρια παρέμβαση. Στην συνέχεια το λόγο έλαβαν οι πληρεξούσιοι δικηγόροι των διαδίκων οι οποίοι ανέπτυξαν τους ισχυρισμούς τους αναφέρθηκαν στις έγγραφες προτάσεις που κατέθεσαν και ζήτησαν να γίνουν δεκτές.
Στην συνέχεια το λόγο έλαβε ο πληρεξούσιος δικηγόρος της απούσας- καθής η κύρια παρέμβαση, ο οποίος προέβαλε την ένταση του απαραδέκτου της κυρίας παρεμβάσεως. Δήλωσε επίσης ότι στο εξής θα ενεργεί ως αντίκλητος της εν λόγω εταιρίας.
Ο Δικαστής επιφυλάχθηκε για την έκδοση απόφασης.
Το παρόν πρακτικό συντάχθηκε και υπογράφεται ως ακολούθως

Πρακτικά συνεδρίασης της
Κατά τη σημερινή έκτακτη συνεδρίαση του Δικαστηρίου, αυτού ο Πρόεδρος δημοσίευσε με παρόντα το Γραμματέα, την ταυτάριθμη απόφαση του Δικαστηρίου αυτού, απάντων των διαδίκων και των πληρεξουσίων τους δικηγόρων

ΣΥΝΘΕΣΗ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
Αργύριος Γκόγκολας Πρωτόδικης, που ορίστηκε από την Πρόεδρο
Ευάγγελος Σερμπέζης Γραμματέας Αντικείμενο υπόθεσης:
Κήρυξη εκτελεστής αλλοδαπής απόφασης

ΔΙΑΔΙΚΟΙ ΙΜ
ΑΙΤΟΥΣΑ
ΚΑΘΗΣ Η ΚΥΡΙΑ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ
ΟΙΝΟϋΑΟ ΗΟΡΕΝϋΑ ΙηίθτηαδϊοηαΙ Ττ3άϊΠ9 Οο.ϋά , η οποία εδρεύει στην Κίνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία παραστάθηκε δια του πληρεξουσίου της δικηγόρου Στυλιανού Γρηγορίου (Δ. Σ Αθηνών) ΚΥΡΙΩΣ ΠΑΡΕΜΒΑΙΝΟΥΣΑ ΚΑΘΗΣ Η ΑΙΤΗΣΗ
Η Ομόρρυθμη εταιρία με την επωνυμία «Ι.ΚΟΥΒΑΛΑΚΙΔΗΣ κ ΥΙΟΣ Ο.Ε » που εδρεύει στην Κομοτηνή και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία παραστάθηκε δια του πληρεξουσίου της δικηγόρου Είασιλεου Κογκαλίδη του (Δ.Σ Καβάλας)
ΕΚΘΕΣΗ ΠΡΑΚΤΙΚΩΝ
Η συνεδρίαση έγινε δημόσια στο ακροατήριο του Δικαστηρίου αυτού Κατά την εκφώνηση της υπόθεσης στη σειρά της από το σχετικό πινάκιο παρουσιάστηκαν οι διάδικοι όπως αναφέρεται πιο πάνω.